อยิ้มอย่างมีลับลมคมใน ประกายเยือกเย็นพาดผ่านดวงตา เอ่ยว่า “ฉะนั้นข้าจึงตัดสินใจที่จะไปช่วยคนที่เผ่ามาร ถือโอกาสกำจัดเผ่ามารไปด้วยเลย”
กล้าทำอะไรกับพี่ชายของเธอ เผ่ามารนี้ เก็บไว้ไม่ได้!
“เจ้ามั่นใจหรือว่าจะเอาชนะคนของเผ่ามารได้”
โม่เฉินมองเธอ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แม้สิบจอมมารภายใต้อาณัติของจอมมารปีศาจตายด้วยน้ำมือของเจ้าไปหลายคนแล้ว แต่พลังของจอมมารปีศาจ รวมถึงพลังของผู้ฝึกวิชามารคนอื่นที่อยู่ในนั้น ล้วนไม่อาจมองข้ามได้ เผ่ามารอันยิ่งใหญ่หากไม่มีแผนการที่รอบคอบ จะบอกว่าทำลายก็ทำลายได้เลยก็ไม่ได้”
ฮุ่นหยวนจื่อลูบหนวดอย่างครุ่นคิด เอ่ยว่า “จากที่ข้ารู้มา พลังของจอมมารปีศาจแข็งแกร่งมาก แม้แต่สี่จักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังไม่กล้าบอกว่าจะทำลายเขาได้ ตอนนี้แม้ว่าวรยุทธ์ของเจ้าจะอยู่ระดับจักรพรรดิเซียนแล้ว แต่อยากจะสู้กับจอมมารปีศาจ เกรงว่าอาจจะฝืนอยู่บ้าง”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาสองคน ถามด้วยน้ำเสียงเนิบช้า “หรือว่าพลังของจอมมารปีศาจอยู่เหนือข้า แล้วข้าจะไม่ไปช่วยพี่ชายของข้าหรือ”
………………………………….
