ดแล้ว
เฟิ่งจิ่วเหล่มองศพที่ล้มลงเหล่านั้นแวบหนึ่ง เห็นจัวจวินเยวี่ยเก็บของมีค่าบนตัวพวกเขากลับมาอย่างเป็นการเป็ นงาน ถุงฟ้าดินสามสิบกว่าถุง รวมถึงแหวนห้วงมิติสามสิบกว่าวง ล้วนถูกเก็บรวบรวมมาตรงหน้าเธอ
“ของอยู่นี่หมดแล้ว”
จัวจวินเยวี่ยยื่นของให้เธอ รู้ว่าหลังจากฆ่าคนแล้วเธอจะต้องเก็บสินสงครามด้วย แม้บนตัวคนพวกนี้ไม่ได้มีสิ นสงครามอะไรมากนัก แต่ของมีค่ากลับมีไม่น้อย โดยเฉพาะเมื่อวรยุทธ์ถึงระดับนี้แล้ว ของมีค่าในห้วงมิติยิ่งมีไม่ น้อย
เห็นเขายื่นของมาให้ทั้งหมด เธอหรี่ตา เผยรอยยิ้มชื่นชมออกมา “ไม่เลวเลยนะ! ยิ่งอยู่ยิ่งเป็นการเป็นงานขึ้นแล้ ว รู้ว่าข้าจะทำอะไรด้วย”
เธอพูดชม พลางรับของพวกนั้นไป จากนั้นก็เก็บเข้าห้วงมิติ เพียงแต่ พอพลิกฝ่ามือก็ล้วงเอาเหรียญเงินออกมา หัน นไปมองผู้ฝึกตนพวกนั้นที่อยู่รอบๆ “ข้าต้องการคนจำนวนหนึ่งเพื่อจัดการศพพวกนี้ มีใครอยากช่วยบ้าง”
“ข้า! ข้า!”
ผู้ฝึกตนพวกนั้นได้ยินก็รีบยกมือตะโกนเสนอตัว ยังไม่ต้องพูดว่าไม่มีค่าตอบแทน แค่ผู้แข็งแกร่งอย่างนี้ ได้ทำอะ ะไรเพื่อเขาก็เต็มใจแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้แข็งแกร่งที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งจำนวนมากขนาดนี้ได้ในพริบตา มี สิ
