“ดูแล้วก็เหมือนมาก หน้าตาอย่างนั้น ขนาดผู้หญิงก็ยังหาได้ยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ชาย”
คนบนถนนบางคนพูดคุยถกเถียงกัน ยังมีชายฉกรรจ์บางคนตรงมุมถนนที่จ้องมองเฟิ่งจิ่วในชุดเขียวที่อุ้มเด็กทารกไว้ ชายฉกรรจ์เหล่านั้นมือหนึ่งยกขึ้นลูบคาง ใช้สายตาต่ำช้าจ้องเรือนร่างของเธอ
เฟิ่งจิ่วซื้อของว่างจำนวนหนึ่งในตลาด แล้วก็เห็นมีคนจูงแกะนมกำลังบีบนมอยู่ จึงเข้าไปซื้อนมแกะที่บีบจากเต้าสดๆ มาอีก จากนั้นก็มาซื้อเสื้อผ้าไว้ให้เด็กทารกเปลี่ยนใส่สิบกว่าชุดที่ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า
หลังจากเก็บของใส่ห้วงมิติหมดแล้ว เธอเดินเลี้ยวตรงมุมถนน ตั้งใจจะเดินไปที่โรงเตี๊ยมแห่งนั้น ทว่ากลับเห็นนักเลงหัวไม้กลุ่มที่อยู่ในตรอกขวางหน้าเธอ แล้วยังจ้องมองเธอด้วยสายตามิดีมิร้าย
“พี่ใหญ่ เจ้าหนูนี่หน้าตาดีขนาดนี้ คงเป็นผู้หญิงกระมัง” นักเลงคนหนึ่งถามคนที่อยู่ข้างหน้า
“ฮะ อยากรู้ว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงจะยากอะไร? จับมันมาแก้เสื้อผ้าดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ” หัวหน้านักเลงที่เป็นชายฉกรรจ์ยิ้มอย่างชั่วร้าย เอ่ยอีกว่า “แต่แค่หน้าตาของเจ้านี่ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง อย่างไรก็ต้องได้ราคางามแน่ๆ”
เฟิ่งจิ่วยักคิ้วเล็กน้อย สาวเท้าเดินไปข้างหน้า ไม่ได้
