ฝ่ายเดียว ไม่แน่อาจตกอยู่ในสถานะที่แม้แต่อนุก็ยังเทียบไม่ได้ อย่างนั้นจะไม่ตกเป็นที่ครหาหรือ”
ผู้นำตระกูลหลัวยามนี้สีหน้าย่ำแย่มาก เขาจ้องเฟิ่งจิ่ว จากนั้นก็หันไปมองเด็กทารก สุดท้ายก็หันไปมองจัวจวินเยวี่ยที่สีหน้าเย็นชา รู้สึกเหมือนมีเลือดตีขึ้นมาบนคอ
ที่แท้ลงทุนลงแรงไปตั้งนาน จัวจวินเยวี่ยผู้นี้กลับแต่งภรรยามีลูกแล้ว? ผู้ชายที่หน้าตางดงามคนนี้เป็นผู้หญิงที่แต่งกายเป็นชาย? เด็กในอ้อมแขนของนางเป็นลูกของพวกเขา?
นึกมาถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาเขียวคล้ำ โกรธจนตัวสั่น
หากงานแต่งครั้งนี้สำเร็จจริงๆ อย่างนั้นลูกสาวของผู้นำตระกูลหลัวอย่างเขาก็เป็นได้แค่อนุ? ไม่ ผู้หญิงคนนี้บอกว่าเทียบไม่ได้แม้แต่อนุ อย่างนั้น จัวจวินเยวี่ยผู้นี้ยังมีอนุอีก?
ครั้นนึกได้อย่างนี้ รู้สึกเพียงใบหน้าแก่ๆ ของเขาแสบร้อนไปทั้งดวง แก้วตาดวงใจของเขาต้องยกให้ไปเป็นอนุของคนอื่น? กระทั่งอนุยังเทียบไม่ได้? เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง หันไปตะโกนเรียก “ผู้อาวุโสใหญ่!”
“ท่านพ่อ ผู้อาวุโสใหญ่ไม่อยู่ที่นี่”
คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวยืนตอบคำเขาจากข้างหลัง เห็นท่านพ่อเดือดดาล จึงไม่ถามอะไรมาก สถานการณ์ตอนนี้กระจ่างแล้ว เพียงแต่นึกไม่ถึง พ่อและน้องสาว
