ของเขาจะทำเช่นนี้
“ให้เขามาแก้คำสาปร่วมใจเสีย! ไล่พวกเขาออกไปให้หมด!” ผู้นำตระกูลหลังออกคำสั่งทิ้งท้าย จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อจากไปด้วยความโมโห
“อ้าว เจ้าจะไปอย่างนี้เลยหรือ!” ตาเฒ่าตะโกน ทำท่าจะตามไป แต่เฟิ่งจิ่วดึงเขาไว้แล้วส่ายหน้า เห็นอย่างนั้นเขาจึงไม่พูดอะไรอีก
“ทุกท่าน ต้องขออภัย ข้าขอโทษแทนท่านพ่อและน้องสาวของข้าด้วย” คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวก้าวเข้ามา ประสานมือขอโทษพวกเขา
“อืม ในที่สุดก็มีคนมีปัญญาออกมาแล้ว” ชายชราลูบหนวดพยักหน้า หรี่ตาเอ่ยว่า “แต่พวกเจ้าคงไม่คิดว่าแค่ขอโทษคำเดียว เรื่องนี้ก็จะแล้วกันไปหรอกนะ?”
คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวชะงักงัน มองพวกเขา เอ่ยว่า “ท่านพ่อและน้องสาวของข้าเพียงเลอะเลือนไปชั่วขณะ ขอเพียงทุกท่านไม่เอาความ ข้ายินยอมชดใช้ให้พวกท่าน”
“แก้คำสาปร่วมใจก่อนแล้วค่อยว่ากัน” ตาเฒ่าแค่นเสียง ไม่พูดอะไรกับเขาให้มากความอีก
คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวหันไปกำชับคนข้างๆ ให้พวกเขาไปเชิญผุ้อาวุโสใหญ่มา
พวกเฟิ่งจิ่วรออยู่ที่ลานสวน ผ่านไปไม่นาน ก็เห็นชายชราชุดเทาคนหนึ่งเดินสาวเท้าเข้ามาช้าๆ…
………………………………….
