สัญญาณ องครักษ์ข้างนอกขวางทางพวกเขาทันที เขาก้าวเข้าไป เอ่ยกับทั้งสามว่า “ทั้งสามท่าน เหตุใดจึงไม่จากไปเสียตั้งแต่ตอนนี้!”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองจัวจวินเยวี่ย “สมุนไพรพวกนั้นเจ้ายังไม่ได้รับกระมัง ไม่สู้ ให้คุณชายหลัวผู้นี้ใช้สมุนไพรพวกนั้นมาเป็นของชดเชย”
“ไม่ได้เด็ดขาด!”
คุณหนูสี่ตระกูลหลัวตวาดเสียงเกรี้ยว “ไม่ได้เด็ดขาด! พวกเจ้าอย่าคิดจะเอายาทิพย์ของพวกข้าไปแม้แต่ต้นเดียว!” นางจ้องเฟิ่งจิ่วตาเขียว ในแววตาเต็มไปด้วยความเจ็บใจ
นางน่าจะรู้แต่แรก คนที่โดดเด่นอย่างจัวจวินเยวี่ย จะยังไม่แต่งงานได้อย่างไรกัน แต่เขาไม่เพียงแต่งงานแล้ว แม้แต่ลูกก็ยังมีแล้ว น่าชังยิ่งนัก!
“คุณหนูหลัวสี่ ตอนนี้เจ้าน่าจะคิดหาทางอธิบายกับแขกข้างนอกนั่นว่าทำไมงานแต่งของเจ้าถึงถูกยกเลิกไม่ใช่หรือ เหตุใดยังมีเวลามายืนอยู่ตรงนี้”
เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว หรี่ตาเล็ก ใบหน้าแฝงแววเย้ยหยัน “หรือยังตัดใจจากจัวจวินเยวี่ยไม่ได้”
………………………………….
