ช่วยเหลือ เมื่อกี้ที่ใช้เด็กมาอ้างก็เพราะคิดว่า อีกฝ่ายไม่ได้มีความแค้นอะไรกับจัวจวินเยวี่ย หากเห็นแก่ที่เขายังมีลูกเล็กขนาดนี้ น่าจะไม่ทำให้เขาลำบากใจ กลับนึกไม่ถึง ที่แท้ไม่ใช่ทำให้ลำบากใจ แต่เป็นคุณหนูตระกูลเร้นลับตระกูลนี้หมายปองจัวจวินเยวี่ยแล้ว
ฮ่าๆ อย่างนี้ก็น่าสนุกแล้ว
นัยน์ตาของเธอไหวระริก ประกายมืดมนพาดผ่านดวงตา รวดเร็วจนไม่ทันสังเกต
“แม่นาง รบกวนท่านพาพวกข้าไปได้หรือไม่ ให้เด็กได้เจอพ่อของเขา” เฟิ่งจิ่วถาม สายตาคาดหวังมองไปที่หญิงสาว
“แต่ว่าพวกท่านไปก็ไม่มีประโยชน์ คนที่คุณหนูสี่หมายปองไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ อีกอย่างผู้นำตระกูลก็เห็นด้วยกับงานแต่งงานนี้แล้ว พวกท่านไปก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่ดี”
“อะแฮ่ม!”
ตาเฒ่ากระแอม มองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปกล่าวกับสองคนนั้น “ที่จริงแล้ว พวกข้าเป็นครอบครัวของเขา หากเขาจะแต่งงาน อย่างไรพวกข้าก็ควรอยู่ในงานด้วยกระมัง”
ชายหญิงคู่นั้นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ทั้งสองกระซิบปรึกษากันเสียงเบา
“ข้าคิดว่าพาพวกเขาไปไม่เหมาะสม หากคุณหนูสี่รู้เข้า จะต้องระบายอารมณ์กับพวกเราแน่ เจ้าอย่าลืม พวกเราเป็นแค่ญาติห่างๆ หากงานแต่งของนางเกิดปัญหากลางคัน เกรงว่าพอถ
