ึงตอนนั้นผู้นำตระกูลไม่ปล่อยพวกเราไปแน่”
“แต่ว่า อย่างไรพวกเขาก็เป็นคนในครอบครัวของจัวจวินเยวี่ย หนำซ้ำเด็กคนนั้นยังเล็กมาก…” หญิงสาวแข็งใจไม่ลง โดยเฉพาะชายชรายังเคยช่วยพวกเขาไว้ด้วย
“พลังของผู้อาวุโสท่านนั้นลึกล้ำยากหยั่งถึง ข้ากังวลว่าพอถึงตอนนั้นเขาไปถึงที่นั่นแล้วจะก่อปัญหาอะไรขึ้นมา อีกอย่าง แม้ตระกูลของเราจะไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่กับคนข้างนอก แต่ครั้งนี้คุณหนูสี่แต่งงาน ยังเชิญตระกูลเร้นลับที่ค่อนข้างสนิทกันมาไม่น้อย หากเกิดเหตุชุลมุน เกรงว่า…”
“เรื่องนี้…” หญิงสาวลังเลเล็กน้อย อยากช่วยพวกเขา แต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไรดี
เฟิ่งจิ่วกับตาเฒ่าที่ได้ยินพวกเขาสองคนคุยกันมองหน้ากันแวบหนึ่ง ไม่นานก็เห็นตาเฒ่าก้าวเข้าไป ยิ้มตาหยีเอ่ยว่า “ที่จริงทั้งสองท่านไม่จำเป็นต้องกังวล ขอเพียงพาพวกข้าไปใกล้ๆ ที่นั่น พวกข้าตามหาต่อเองก็ได้ เมื่อถึงตอนนั้นจะไม่บอกใครว่าทั้งสองท่านพาไป จะไม่ทำให้พวกท่านทั้งสองเดือดร้อนไปด้วยแน่นอน”
………………………………….
