ตอนที่ 2368 แฝงตัวเข้าไป
ทั้งสองครุ่นคิด สุดท้ายก็รับปาก “อย่างนั้นก็ได้! พวกข้าพาพวกท่านไป ถือว่าตอบแทนบุญคุณที่อาวุโสช่วยชีวิต แต่พวกท่านห้ามพูดถึงพวกข้าเด็ดขาด”
“วางใจเถอะ! ไม่พูดแน่” ชายชรายิ้มตาหยี ไม่ลืมตีอกเพื่อรับประกัน
เฟิ่งจิ่วเองก็เผยรอยยิ้มออกมา ขณะกำลังจะเดินไปกับพวกเขา ก็รู้สึกว่ามือที่ประคองเด็กน้อยไว้เปียกชื้น ฝีเท้าพลันชะงักหยุด อุ้มเด็กออกมาจากแพรป่วนฟ้า
“อ้าว ฉี่อีกแล้ว”
เธอร้องขึ้น พลางเรียกตาเฒ่า “มาๆ ท่านช่วยอุ้มไว้ให้ข้าก่อน ข้าเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เขา” เธอยัดเด็กใส่มือของตาเฒ่าตรงๆ พลางหยิบผ้าชิ้นหนึ่งที่ทำมาจากเสื้อเก่าๆ เพื่อให้สามารถมัดเอวได้ออกมาจากถุงฟ้าดิน
ชายหญิงคู่นั้นยืนมองอยู่ข้างๆ เห็นเฟิ่งจิ่วเปลี่ยนผ้าให้เด็ก และใช้สายคาดเอวสองเส้นผูกไว้ที่เอวเพื่อมัดผ้าผืนนั้นไว้ จากนั้นก็ใช้เสื้อเก่าๆ ห่อตัวเด็กแล้วอุ้มขึ้นมา
เห็นเขาที่เป็นผู้ชายคนหนึ่งเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว ทั้งสองอดประหลาดใจไม่ได้ มีผู้ชายไม่กี่คนที่ทำเรื่องอย่างนี้เป็น อีกอย่าง เหตุใดมาตามหาพ่อของเด็ก แล้วแม่ของเด็กไม่มาด้วย
แม้ในใจจะสงสัย แต่ทั้งสองไม่มีใครถาม เพียงรอพวกเขาเปลี่ยนผ้าให้เด็ก จาก
