ะ! พูดออกมาได้อย่างไรว่าลูกของเจ้ากับโม่เจ๋อ แม้แต่นามสกุลของยังใช้นามสกุลเซวียนหยวน ดูท่าทางเจ้า ใช้ชีวิตอย่างกับว่าอย่างไรก็จะแต่งงานกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อนั่นแน่แล้ว”
“ทำไม ท่านไม่เห็นด้วยรึ” เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว เอ่ยว่า “ข้าไม่แต่งกับเขาแล้วจะแต่งกับใคร พวกเราสองคนรักชอบพอกัน ตอนนี้ก็เหลือแค่ทำพิธีคำนับฟ้าดินเท่านั้นแล้ว”
“ได้ยินมาว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อของเจ้าเดินทางออกนอกมหาสมุทรไปพักหนึ่งแล้วไม่ใช่หรือ คำนวณจากที่เจ้าหายตัวไปหนึ่งปีนี้ด้วย อย่างไรก็เป็นเวลาหนึ่งปีครึ่งแล้วกระมัง เจ้าวางใจที่เขาอยู่ข้างนอกไม่ยอมกลับมาเสียทีอย่างนี้ หากมีวันใดพาผู้หญิงกลับมาให้เจ้าคนหนึ่ง ข้าคอยดูเจ้าจะร้องไห้อย่างไร” ตาเฒ่าพูดจาประชดประชัน ราวกับต้องการยุแยงเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “เขาไม่ทำอย่างนั้นหรอก”
“เจ้ารู้งั้นหรือ ผู้ชายนั้นเปลี่ยนแปลงง่าย โดยเฉพาะเมื่อผู้หญิงของตนเองไม่อยู่ข้างๆ ยิ่งถูกหญิงสาวคนอื่นล่อลวงไปได้ง่ายๆ ข้าขอเตือนเจ้าด้วยความหวังดี เรื่องอย่างนี้ ข้าอยู่มาจนปูนนี้แล้ว เคยเห็นมาไม่น้อย”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ เขย่ามืออ้วนกลมของเด็กน้อยในอ้อมแขนเล่น พลางพูดทีเล่นทีจริง “ท่านวางใจเถอะ! หากมีวันใดที่เขาหักหลังข้าจ
