ริง ข้าย่อมจะตัดสัมพันธ์อย่างเด็ดขาดด้วยตนเอง แล้วค่อยหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมกว่าเขา”
“พูดนั้นง่าย ทำขึ้นมานั้นยาก โดยเฉพาะเรื่องรักๆ ใคร่ๆ อย่างนี้ ฉะนั้นไม่ว่าเจ้าจะพูดอย่างไร ข้าก็ไม่เชื่อ” ตาเฒ่าโบกมือ ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อเด็ดขาด
“ท่านเชื่อหรือไม่เชื่อ เกี่ยวอะไรกับข้าเล่า” เธอยิ้มๆ กล่าวขึ้นว่า “ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องอย่างนี้ก็แค่พูดคุยสัพเพเหระกับข้าไปเรื่อยตรงนี้ ไม่ใช่จะเกิดขึ้นจริงๆ เสียหน่อย”
เห็นสีหน้ามั่นอกมั่นใจของเธอ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ชายชราจึงยิ้มขึ้นมา “ใช่แล้วๆๆ นั่นเป็นเรื่องระหว่างพวกเจ้า เกี่ยวอะไรกับคนนอกอย่างพวกข้า ยิ่งไปกว่านั้น ก็เหมือนกับที่เจ้าว่า นี่ก็แค่เรื่องพูดคุยสัพเพเหระของพวกเราเท่านั้น จริงจังไม่ได้ๆ”
เฟิ่งจิ่วไม่ได้รับบทสนทนากับเขาต่อ เพียงเปลี่ยนเรื่องคุย “นี่ก็ค่ำแล้ว พวกเราพักที่นี่คืนหนึ่งก็แล้วกัน! พรุ่งนี้ค่อยเดินทางต่อ”
“ได้”
ตาเฒ่ารับคำ ใช้ใบไม้ห่อน่องไก่ข้างหนึ่ง ก่อนจะฉีกแล้วยื่นให้เธอ “มา รีบกินตอนยังร้อนๆ” ตนเองก็ฉีกออกมากินหนึ่งชิ้นด้วยเช่นกัน
………………………………….
