ตอนที่ 2359 ไม่คาดคิด
ครั้นได้ฟัง เฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก เหล่มองฮุ่นหยวนจื่ออย่างหมดคำจะพูด “ตาเฒ่า ท่านไม่ไปเป็นนักเล่าเรื่องช่างน่าเสียดายแล้ว”
“เจ้าไม่เชื่อรึ” ตาเฒ่าถลึงตา “ข้ามีชีวิตอยู่มาปูนนี้แล้ว เรื่องที่ประสบพบเจอมากมายกว่าเจ้า เรื่องราวอย่างนี้ข้าเดาหนึ่งครั้งถูกหนึ่งครั้ง”
“ใช่แล้วๆๆ ท่านร้ายกาจ”
เฟิ่งจิ่วว่า ขี้คร้านจะต่อปากต่อคำกับเขา เพียงเอ่ยว่า “จะหาของกินไม่ใช่หรือ ข้าพาเด็กไปที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นก่อน ท่านหาสัตว์ป่าแถวๆ นี้ไปก็แล้วกัน ระวังตัวด้วย อย่าไปไกลนัก”
เอ่ยจบ เธอรับของที่เป็นของเด็กทารกมาจากมือตาเฒ่า เก็บเข้าไปในห้วงมิติ ก่อนจะอุ้มเด็กน้อยเดินกลับไปทางเดิม
“แม่หนูไร้มโนธรรมคนนี้ ทิ้งข้าไว้แล้วก็ไปทั้งอย่างนี้เลยรึ” ฮุ่นหยวนจื่อบ่นอุบอิบ พลางเดินไปยังอีกด้านของป่า ตั้งใจว่าจะจับกระต่ายสองตัวหรืองูสองตัวเพื่อถูไถพอให้ผ่านไปหนึ่งมื้อ
ส่วนเฟิ่งจิ่ว หลังจากอุ้มเด็กคนนั้นกลับมาและวางกิ่งไม้กองไว้ใต้ต้นไม้ เห็นรอบๆ ล้วนไม่มีคน จึงอุ้มเด็กหายตัวเข้าไปในห้วงมิติ เธอวางเด็กไว้ที่มุมหนึ่งของห้วงมิติ ตนเองถอดเสื้อเช็ดตัวก่อนสักหน่อย ก่อนจะเปลี่ยนใส่ชุดคลุมสีเขียวตัวใหม่ เห็นเด็กน้
