นูนี่คนหนึ่ง จากนั้นก็ให้พวกเหลิ่งซวงช่วยเลี้ยง ข้ามีเวลาว่างก็มาเล่นกับเจ้าหนูนี่ ยามปกติคงไม่มีอะไรเกี่ยวกับข้าเท่าไร” เธอตัดสินใจแต่แรกแล้ว
ในเมื่อไม่รู้ที่มาที่ไปของเด็ก แล้วก็ไม่รู้ว่าครอบครัวของเด็กคนนี้อยู่ที่ไหน อย่างนั้นก็เลี้ยงไว้ก่อนเถอะ! เลี้ยงโตเมื่อใดแล้วค่อยให้เขาไปตามหาด้วยตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าหนูนี่ก็น่ารักน่าชังมาก แล้วยังถูกเธอช่วยไว้อีก เก็บไว้ข้างกายก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้
ฮุ่นหยวนจื่อฟังจบก็มองเธออยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเพียงเอ่ยว่า “ในเมื่อเจ้าก็พูดถึงขนาดนี้แล้ว อย่างนั้นก็เลี้ยงเถอะ! แต่ตอนนี้พวกเราเก็บเด็กไว้ข้างกายไม่ค่อยเหมาะกระมัง”
“นั่นก็ไม่มีทางเลือก” เธอหยิบเสื้อคลุมเก่าๆ ตัวหนึ่งออกมาจากห้วงมิติ ห่อตัวเด็กไว้ พลางเอ่ยกับฮุ่นหยวนจื่อ “รีบพลิกไก่ย่างเร็ว อย่าให้ไหม้เล่า”
ตาเฒ่าพลิกไก่ย่าง พลางหันไปเหล่มองเด็กน้อยที่เฟิ่งจิ่วอุ้มอยู่แวบหนึ่ง ประหลาดใจเล็กน้อยที่พอเด็กน้อยอยู่ในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่วแล้วไม่ร้องไห้
………………………………….
