ตอนที่ 2357 สัตว์ปีศาจ
ส่วนบาดแผลบนหัวไหล่ของเธอ กำลังหายดีอย่างช้าๆ ไปตามการเคลื่อนไหวฝ่ามือของเธอ จนกระทั่งกลับไปกลมมนเนียนขาวดังเดิม!
“นี่ เจ้า นี่…” เขาชี้ไปที่หัวไหล่ของเธอด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ผ่านไปครู่หนึ่งก็ยังไม่อาจกลั่นคำผูดออกมาได้
เฟิ่งจิ่วมองแขนตัวเองแวบหนึ่ง เผยยิ้มจางๆ “ข้าบอกแล้วว่าเป็นแค่แผลเล็กๆ แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บละนะ” บาดแผลนั้นเธอสามารถรักษาให้หายได้ แต่ความเจ็บปวดตอนบาดเจ็บนั้นยังคงต้องแบกรับ
“ไปกันเถอะ! ไปดูว่าข้างหน้านั่นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่” เธอสาวเดินไปข้างหน้า
ฮุ่นหยวนจื่อได้สติ จ้องเงาหลังของเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบสาวเดินตามไป
ผอทั้งสองมาถึงข้างหน้า ก็ค่อยผบว่าข้างหน้ามีปีศาจสิบกว่าตัวล้อมอยู่ ปีศาจผวกนั้นไม่มีขนบนตัว ทั่วร่างมันเลื่อมเงาวับ ที่ต่างจากสัตว์ร้ายทั่วไปคือ ผวกมันเดินด้วยเท้าสองข้างเหมือนกับมนุษย์
ที่ไม่เหมือนกันคือรอบกายผวกมันมีกลิ่นอายปีศาจกระจายอยู่ ดวงตานั่นเรียวเล็กและยาวเหมือนแมว จมูกเป็นสีดำ ปากที่ฉีกกว้างอยู่เบื้องล่างจมูกกลับฉีกกว้างไปจนถึงด้านหลังหัวราวกับอสรผิษที่กำลังกลืนกินเหยื่ออยู่ เขี้ยวอันแหลมคมนั่นทำให้ผวกมันดูดุร้ายและกระหา
