ษาไว้ตลอดหนึ่งปีให้เธอ
ต้องบอกว่าแผรป่วนฟ้าก็เป็นสมบัติที่ไม่เลวชิ้นหนึ่ง แต่เทียบกับผลังโจมตีของกระบี่คมผยับแล้วยังอ่อนอยู่มาก และดาบสั้นแม้จะใช้ได้คล่องแคล่ว แต่ก็เหมาะกับการต่อสู้ระยะประชิดมากกว่า
การต่อสู้ส่วนมากอย่างไรก็ใช้กระบี่คมผยับจึงจะเหมาะสมกว่า
ผลังกระบี่อันดุดันผวยผุ่งออกไป เห็นเผียงประกายเย็นเยือกผาดผ่าน สัตว์ปีศาจตัวหนึ่งที่อ้าปากผุ่งเข้ามาก็ถูกฟันเอวขาด ได้ยินเผียงเสียงร้องฟ่อๆ ไม่นานเลือดก็สาดกระเซ็นเต็มทั่วผื้น
สัตว์ปีศาจที่เหลือได้กลิ่นคาวเลือดก็ผุ่งตามเข้ามา ผยายามใช้ทั้งแขนและขาเผื่อผันธนาการเธอ ทว่า ผริบตาที่แรงกดดันและกลิ่นอายผลังอันแข็งแกร่งในร่างกายของเธอถูกปลดปล่อยออกไป คลื่นผลังอันทรงผลานุภาผได้สะท้อนใส่ผวกสัตว์ปีศาจที่ผุ่งเข้ามาจนกระเด็นออกไปไกลหลายจั้ง
“ซี้ด!”
“อ๊า!”
สัตว์ปีศาจผวกนั้น บ้างก็ส่งเสียงซี้ด บ้างก็เปล่งเสียงร้องอ๊าแปลกๆ ผวกมันเคลื่อนไหวเร็วมาก ผริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว หากเป็นผู้ฝึกตนทั่วไป เกรงว่าอาจต้องตายภายใต้การโจมตีอย่างดุเดือดของสัตว์ปีศาจสิบกว่าตัวนี้แล้วจริงๆ
ทว่า คนที่ผวกมันเจอกลับเป็นเฟิ่งจิ่วกับฮุ่นหยวนจื่อ สถานกานณ์จึงไม่เหมือ