ตอนที่ 2355 ไม่ทันระวังตัว
สายตาอึ้งงันจับจ้องไปที่ตัวทารกน้อยในกองหญ้าซึ่งเวลานี้กำลังยื่นมือและเท้าขยับไปขยับมา
สถานที่แบบนี้มีเด็กทารกได้อย่างไรกัน เธอคิดอย่างประหลาดใจ สาวเท้าเดินไปข้างหน้า เห็นว่าเป็นเด็กทารกจริงๆ เพียงแต่ เด็กทารกคนนี้ยังไม่ลืมตา ทว่ามือของเขากำลังขยับไปมา ปากก็ส่งเสียงอ้อแอ้
มองดูเด็กทารกตัวเปลือยเปล่าส่ายมือส่ายเท้าไปมาอยู่ตรงนั้น เธอปล่อยดวงจิตออกไปกวาดสำรวจรอบๆ กลับพบว่าแถวนี้นอกจากเธอก็ไม่มีใครอีก
แต่ทว่า ขณะที่เธอเก็บดวงจิตกลับมา สายลมอ่อนๆ สายหนึ่งพัดโชยมา เธอกลับได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ
“กลิ่นคาวเลือด”
เธอยักคิ้ว มองไปยังทิศหนึ่งในป่า และหันกลับมามองทารกที่อยู่ข้างเท้า ก่อนจะค้อมเอวอุ้มทารกขึ้นมาจากกองหญ้า ยามอุ้มเด็กขึ้นมา มือของเธอรู้สึกเปียกชื้น ก้มหน้าดูก็เห็นว่าตรงแผ่นหลังของเด็กมีแผลหนึ่งกำลังเลือดไหล
“บาดเจ็บหรือ”
เธอนิ่งอึ้ง เมื่อกี้ได้กลิ่นแค่เพียงกลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาจากที่ไกลๆ กลับไม่ได้กลิ่นคาวเลือดจากตัวเด็กทารก เฟิ่งจิ่วเก็บความสงสัยในใจ ดึงมือที่อุ้มเด็กทารกอยู่ออกมาข้างหนึ่ง หมายจะหยิบเสื้อคลุมออกจากห้วงมิติมาห่อเด็กทารก แต่พอเธอดึงมือออก เด็กทารก
