ที่เธออุ้มอยู่ในอ้อมแขนพลันลืมตาขึ้นมา ดวงตาที่ลืมขึ้น ไม่ใช่ดวงตาของเด็กทารก ทว่าเหมือนเป็นดวงตาของสัตว์ร้าย
“ฟ่อ!”
ทันใดนั้น เด็กทารกในอ้อมแขนพลันเปลี่ยนไปทั้งตัว พุ่งตัวขึ้นจากอ้อมแขนของเธอราวกับปีศาจร้าย ส่งเสียงฟ่อพร้อมกับอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคม สองมือที่ดุจดั่งกรงเล็บมืองหนึ่งจับไหล่ของเธอแน่น อีกมือหนึ่งจับคอเสื้อของเธอ ปากที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดพุ่งโถมเข้ามาข้างหน้า กัดมาที่ลำคอของเธอ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้เฟิ่งจิ่วหลบไม่ทัน เธอทำได้เพียงใช้มือที่ไม่ได้ถูกจับตบไปที่หัวของปีศาจร้ายนั่น กลิ่นอายดุดันขุมหนึ่งพาดผ่านฝ่ามือ ได้ยินเพียงเสียงบึ้มดังขึ้น หัวของปีศาจตัวนั่นปลิวออกไปทันใด แต่ร่างกายยังติดหนึบอยู่กับเธอไม่ยอมขยับ
เธอสะบัดมือ พยายามสลัดปีศาจตัวนั้นออกไป เพียงแต่ พอกลิ่นอายพลังวิญญาณพุ่งพล่าน กลิ่นอายอันแข็งแกร่งดีดร่างของมันออกไป ไหล่ของเธอที่ถูกคว้าจับไว้ก็ถูกข่วนจนกลายเป็นรอยแผลหลายเส้นเช่นกัน
คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ร้องครวญเสียงหนึ่ง นัยน์ตาประกายวาววับจ้องหัวและร่างกายที่ขาดออกจากกันไปแล้วทว่ายังขยับอยู่ ฝ่ามือพลิกหมุน เปลวเพลิงสองลูก
