ฟิ่งจิ่วที่กำลังดื่มชาชะงักงันเล็กน้อย มองเขา “เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นหรือ”
“เจ้าหนูจัวจวินเยวี่ยเกิดเรื่องแล้ว นี่ข้าเองก็เพิ่งรู้ ประกอบกับได้ยินว่าเจ้ากลับมาแล้ว จึงได้มาหาเจ้า” ตาเฒ่าว่า เขาถอนหายใจ “เจ้าบอกว่าขาดยาสองสามอย่างไม่ใช่หรือ หนึ่งปีมานี้เขาออกไปตามหาข้างนอกอยู่ตลอด ได้ยินว่าตระกูลเร้นลับหนึ่งมียาพวกนั้น เขาก็ไปสืบข่าวเรื่องตระกูลเร้นลับนั่นไปทุกสารทิศ”
เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนเล่าต่อว่า “โชคดีที่ตอนนั้นข้าเองก็รอบคอบ ทิ้งเครื่องส่งสารพันลี้ไว้ให้เขาพกติดตัว เพียงแต่คงเพราะสถานการณ์ของเขาคับขันเป็นอย่างมาก สุดท้ายจึงทันบอกแค่ที่อยู่คร่าวๆ ของเขา ได้ยินว่าที่แห่งนั้นประหลาดอยู่บ้าง ฉะนั้นข้าจึงคิดถึงเจ้าอย่างไรเล่า”
“ท่านอยากให้ข้าไปกับท่าน” เฟิ่งจิ่วยักคิ้วถาม
“ฮี่ๆ ฉะนั้นข้าถึงได้ถามล่วงหน้า ปัญหาในตอนนี้ของหอยาสวรรค์เจ้าจัดการไปถึงไหนแล้ว ปลีกตัวไปได้หรือไม่” ชายชรายิ้มเก้กัง ก็รู้ว่าตนเองมาหาเธอให้ช่วยเหลือตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะสม เพียงแต่ เขาเองก็ไร้วิธีเช่นกัน
………………………………….
