ข้าจึงอยากเกลี้ยกล่อมให้มาก จะได้ไม่เดินหน้าแล้วไร้หนทางกลับคืน”
อี้ซิวหร่านหน้าดำคล้ำไปทั้งดวงแล้ว เขาตวัดมองชายชราที่พล่ามไม่หยุดด้วยสายตาเยือกเย็น “อะไรที่เรียกว่าเดินหน้าแล้วไร้หนทางกลับคืน เมื่อกี้ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือ ข้าไม่ได้ต้องตาผู้หญิงคนนั้น อีกอย่าง นายท่านเจ้าข้าคนนี้ไม่ดีตรงไหน อะไรที่เรียกว่านางไม่มีวันชอบข้า เซวียนหยวนโม่เจ๋อเป็นใครอีก จะโดดเด่นเพียงใดก็ยังโดดเด่นเหนือข้าได้อีกหรือ”
ชายชราขยับกลีบปาก อยากจะพูดอะไร แต่กลับกลัวว่าจะกระทบกระเทือนจิตใจเขา สุดท้ายจึงถอนหายใจเบา “ในใจของข้านายท่านนั้นยอดเยี่ยมและโดดเด่นที่สุด ไม่มีผู้ใดเทียบนายท่านได้แล้ว”
เพียงแต่ ไม่ยอมรับไม่ได้ว่าข้างกายภูตหมอเฟิ่งจิ่วนั้นไม่ว่าจะเป็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อ หรือลูกศิษย์ของผู้เฒ่าเทียนจีอย่างคุณชายโม่เฉิน หรือแม้แต่พี่ชายบุญธรรมของนางกวนสีหลิ่น แล้วยังมีชายหนุ่มหล่อเหลาสี่คนนั้นที่มาจากสี่สำนักเซียนใหญ่ แต่ละคนล้วนไม่คนธรรมดา
จะว่าไปแล้วก็แปลก ไม่รู้ว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่ คนพวกนั้นล้วนมารวมตัวอยู่ข้างกายนาง ปกป้องนาง คุ้มกันนางอย่างนั้น
นึกมาถึงตรงนี้ เขาคิดถึงข่าวที่แพร่กระจายอยู่ในช่วงนี้ ลัง
