ได้คิดว่า ประตูใหญ่จวนเฟิ่งของข้าใครคิดอยากจะมาทุบก็ทุบได้ ใครอยากจะมาเตะก็เตะได้”
ได้ยินอย่างนั้น ทุกคนจึงเพิ่งเข้าใจ เหตุใดเมื่อครู่ตอนออกมาเธอถึงตวัดมองไปที่ประตูใหญ่แวบหนึ่ง ที่แท้ก็มีความคิดเช่นนี้เอง
“ภูตหมอ กวนสีหลิ่นฆ่าคนในตระกูลของพวกข้า บัญชีนี้จะคิดอย่างไร ในเมื่อเจ้าอยู่ อย่างนั้นเจ้าลองว่ามา เรื่องนี้จะจัดการอย่างไร!” หนึ่งในนั้นตวาดเสียงเข้ม ก้าวออกมาด้วยท่าทางราวกับแพ้คนไม่แพ้กล
“เขาฆ่าคนของพวกเจ้า” เฟิ่งจิ่วตวัดสายตาเย็นเยือกไปที่พวกเขา “หากฆ่าคนของพวกเจ้าจริง เรื่องนี้ข้าย่อมจะจัดการ แต่ตอนนี้ เขาอยู่ที่ใดยังไม่รู้ เรื่องจริงเป็นอย่างไรก็ยังไม่แน่ชัด พวกเจ้าต้องการคำอธิบายอะไรจากข้า”
เธอเปล่งเสียงเสียดจมูก “บัญชีนี้ข้าคิดไว้แล้ว แต่ตอนนี้พวกเจ้าชดใช้บัญชีค่าเสียหายประตูใหญ่ของข้าก่อนดีกว่า! ไม่อย่างนั้นวันนี้ พวกเจ้าอย่าคิดว่าจะรอดชีวิตกลับไปได้แม้แต่คนเดียว!”
สิ้นเสียงของเธอ ทุกคนสะท้านไปทั้งใจ เห็นหน้าตาของเธอไม่เหมือนโกหก จึงอดลังเลไม่ได้ พลางมองหน้ากันแวบหนึ่ง
………………………………….
