่อบังเกิดความคิด ก็อยากจะทำทันที
เธอรวบรวมพลัง เหาะขึ้นไปกลางท้องฟ้า ใช้พลังจิตอันแข็งแกร่งพาที่แห่งนี้เคลื่อนย้ายไปยังทิศที่เมืองร้อยนทีตั้งอยู่…
สองวันต่อมา ในกลุ่มเมฆหนา ไม่มีใครเห็น เหนือก้อนเมฆเมืองร้อยนทีปรากฏแผ่นดินลอยฟ้าผืนหนึ่งที่มองไม่เห็น ยิ่งไม่รู้ว่าที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณอันเข้มข้น เหมาะสมต่อการฝึกวรยุทธ์อย่างยิ่ง
หลังจากำชับคนในเมืองเฟิ่ง เฟิ่งจิ่วก็จากไป เธอยืนอยู่บนขอบของเขตอาคมแผ่นดินลอยฟ้า ทอดมองออกไปข้างนอก เห็นเพียงเมื่อจ้องมองผ่านชั้นเมฆไป เมืองที่อยู่ด้านล่างเหล่านั้นมีขนาดเล็กมากราวกับมดปลวก
ด้วยเหตุนี้ เธอหยิบแกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงออกจากห้วงมิติ เมื่อกำหนดความคิด ก็หายตัวไปจากตรงนั้น มุ่งหน้าลงไปยังจวนเฟิ่งในเมืองร้อยนที…
เมืองร้อยนที ในจวนเฟิ่ง
เหลิ่งซวงในชุดกระชับตัวสีดำ ยืนอยู่ด้านในประตูจวนเฟิ่งพร้อมกับกลิ่นอายอันเยือกเย็นที่กระจายอยู่รอบตัว ได้ยินเสียงที่ดังมาจากข้างนอก ดวงหน้าที่เย็นชาดุจน้ำแข็งก็ยิ่งเย็นยะเยือกขึ้นไปอีก…
………………………………….
