ตอนที่ 2329 ไม่รู้ที่ไป
คนข้างหลังกำลังหารือกันอยู่ ทว่าด้านหน้าหอยาสวรรค์ ไป๋ชิงเฉิงกำลังเช็ดชั้นวางของ ไม่ไกลจากนาง มีหยางเสี่ยวเอ้อร์คอยตับตามองอยู่
“เจ้าว่าเจ้าก็มาอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายเดือนแล้ว เหตุใดทำเรื่องพวกนี้ยังต้องให้ข้าบอกอีก มุมชั้นวางของต้องเช็ดให้สะอาด ยังมีบริเวณเหล่านี้ด้วย ห้ามมีฝุ่นเด็ดขาด” หยางเสี่ยวเอ้อร์เอามือกอดอกจ้องไป๋ชิงเฉิงที่หน้าตางดงาม พลางยืนชี้นิ่วสั่งอยู่ข้างๆ
ยามเห็นลูกต้าเข้ามาก็เอาแต่หรี่ตาจ้องไป๋ชิงเฉิง นางแค่นเสียง “หรี่ตาจ้องอะไรกัน ไม่เคยเห็นหญิงสาวหรืออย่างไร”
“อ้าว แม่นางเสี่ยวเอ้อร์ แม่นางไป๋…”
ชายชุดผ้าไหมคนหนึ่งยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกหยางเสี่ยวเอ้อร์ตัดบท
“นาง เจ้าหยุดคิดถึงนางได้เลย เจ้าว่าเจ้ามาเฝ้ามองนางที่นี่ทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วยังสืบขาวไปทั่ว ก็รู้ประวัติของนางแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือ ข้าบอกเจ้าเลยนะ หากยังทำอะไรเกินเลย คาดว่าภายหน้าแม้แต่ประตูหอยาสวรรค์เจ้าก็คงก้าวผ่านเข้ามาไม่ได้แล้ว”
“รู้นั้นรู้ เพียงแต่รู้สึกว่าแม่นางไป๋มาเป็นสาวรับใช้ให้ภูตหมอนั้น ออกจะ…”
ชายชุดผ้าไหมเอ่ยอย่างปวดใจ ผู้หญิงงดงามอรชรเช่นนั้น ได้ยินว่าเป็นคุณหนูตระกูลผู้ดี ซ้ำยัง
