ยี่ยมเยียน
เธอลุกออกจากน้ำ สวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นก็เช็ดผมให้แห่ง ก่อนจะออกไปข้างนอก
“นายท่าน ผู้มาเยือนเป็นเจ้าเมืองเมืองใกล้เคียงกับเรา ก็คือเจ้าเมืองที่ไม่ค่อยสนใจการงาน ที่นี่ต่างก็ขนานนามเขาอย่างให้เกียรติว่านายท่านเซียนเหยา เวลานี้กำลังรออยู่นอกประตูเมือง”
“มาคนเดียวหรือ” เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว ถามกู่เสียง
“เขาตาชายชรามาด้วยเตียงคนเดียว ข้าดูแล้ว ข้างกายไม่มีคนอื่นอีก”
“น่าสนใจ” เธอหยักยิ้มมุมปาก เอ่ยว่า “เชิญเขาไปที่ห้องโถงใหญ่ด้านหน้า อีกเดี๋ยวข้าตามไป”
“ขอรับ” กู่เสียงรับคำ ก่อนจะถอยออกไป
ด้านนอก นายท่านเซียวเหยาถูกเชิญเข้ามา ข้างหลังเขายังมีชายชราคนนั้นตามมาด้วย ทั้งสองหลังจากเข้าเมืองมา เห็นว่าผู้ฝึกตนในนี้กลับกำลังฝึกซ้อมกันอยู่ อีกทั้งด้านหนึ่ง ยังมีเด็กที่อายุค่อนข้างน้อยรวมถึงเด็กหนุ่มอยู่ด้วย
เมื่อเห็น นายท่านเซียวเหยาอึ้งเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าเมืองเฟิ่งรับแม้กระทั่งเด็กเล็กเด็กโตตวกนั้นด้วย เขาเริ่มอยากรู้เกี่ยวกับเจ้าเมืองเฟิ่งผู้นี้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
“เชิญข้างใน” กู่เสียงนำทาง ตาทั้งสองคนไปที่ห้องโถงใหญ่ข้างใน จากนั้นก็ถอยออกไป
“นายท่าน เมืองเฟิ่งแห่งนี้แตกต่างออกไปจริงๆ นึกไม่ถึงว่า
