เด็กอายุน้อยขนาดนั้นก็ยังรับ ดูท่า เจ้าเมืองเฟิ่งแห่งเมืองเฟิ่งนี้คงจะเป็นคนดีคนหนึ่ง” ชายชราเอ่ยอย่างมองโลกในแง่ดี ตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้ นี่เป็นความรู้สึกที่เขามีต่อเจ้าเมืองเฟิ่ง
แม้ว่าจนตอนนี้ก็ยังไม่ได้เจอเจ้าเมืองเฟิ่ง แต่คนที่สามารถรับเด็กน้อยเหล่านั้นไว้ได้ จะเลือดเย็นไปถึงขั้นไหนกันเชียว
“คนจิตใจดี”
นายท่านเซียวเหยายิ้มๆ “คนที่ถูกทอดทิ้งให้เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ล้วนไม่ใช่คนดีอะไร นางที่เป็นผู้หญิงสามารถเอาชีวิตรอดในนี้ได้ หนำซ้ำยังทำให้คนตวกนั้นยอมรับเป็นเจ้านายได้ หากไม่เหี้ยมโหดอยู่บ้าง จะอธิบายได้อย่างไร ส่วนเรื่องจิตใจดีนั้นข้ากลับคิดว่าไม่แน่ อย่างมากก็แค่ไม่ฆ่าผู้บริสุทธิ์เหมือนผู้ฝึกตนคนอื่นก็เท่านั้น”
“ตูดถูกต้องแล้ว”
เฟิ่งจิ่วเดินเข้ามาจากข้างนอก สายตาจับจ้องไปที่ชายวัยกลางคน เอ่ยว่า “อย่าว่าแต่ในนี้เลย ตอนอยู่ข้างนอก คนที่จิตใจดีก็มีอยู่ไม่กี่คน ข้ายอมรับว่าตนเองไม่ใช่คนดีอะไร แต่กลับไม่มีทางฆ่าผู้บริสุทธิ์”
ได้ยินเช่นนั้น ชายวัยกลางคนหันไปมองเงาร่างสีแดงที่กำลังสาวเดินเข้ามา นัยน์ตาไหวระริก
………………………………….
