จะเคยเป็นอย่างไรมา ล้วนไม่จำเป็นต้องพูดถึงอีกต่อไป
“กลุ่มหนึ่งพาพวกเขาไปทำความรู้จักสถานที่หน่อย” เฟิ่งจิ่วหันมองกลุ่มหนึ่ง หัวหน้าของกลุ่มหนึ่งก็คือคนของตระกูลกู่
“ขอรับ” พวกเขารับคำ ก่อนจะพาคนอื่นๆ ออกไปเพื่อทำความคุ้นเคยกับที่นี่ก่อน
“อาวุโสใหญ่ ท่านไปกำชับที ให้ในครัวเตรียมอาหาร หากคนไม่พอก็ให้พวกเขาไปช่วย” เอ่ยจบ เธอหันไปเอ่ยกับผู้นำตระกูลเฒ่าว่า “อาวุโสกู่ ท่านตามข้ามา”
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนแยกย้ายกันไป เหล่าผู้ฝึกตนที่เพิ่งเข้ามาใหม่เห็นสถานที่ในนี้ ต่างก็อดตื่นตาตื่นใจไม่ได้ ต่อไป ที่นี่ก็คือบ้านของพวกเขาแล้ว! อยู่ในนี้ ไม่มีผู้ฝึกวิชามารแม้แต่คนเดียว อยู่ในนี้ พวกเขาไม่ต้องคอยระแวดระวังคนอื่นแล้ว
ทุกคนในตอนนี้ไม่มีใครรู้เลยว่าแผนการขั้นต่อไปของเฟิ่งจิ่วคืออะไร พวกเขาล้วนไม่รู้ว่านายท่านที่พวกเขายอมรับในวันนี้ ในอีกไม่นานคิดจะทลายเขตอาคมและค่ายกลที่ขังพวกเขาไว้ที่นี่ และเปิดหน้าต่างบานใหม่ให้แก่พวกเขา…
ขณะเดียวกัน ในอีกด้านหนึ่ง ในเมืองอื่นของยอดเขาที่เหลือ
ผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนหรี่ตา จ้องผู้ฝึกวิชามารข้างล่าง “อะไรนะ แค่เวลาเพียงครึ่งเดือน เมืองภูเขานิลแห่งนั้นก็กลาย
