ตอนที่ 2312 คัดออก
“อืม”
เฟิ่งจิ่วรับคำ มือหนึ่งลูบขนของสัตว์ร้ายที่อยู่ข้างกาย สัตว์ร้ายระดับสัตว์เทวะขั้นสุดยอด เมื่ออยู่ภายใต้แรงกดดันสัตว์เทวะโบราณของเธอไม่กล้าแสดงนิสัยดุร้ายออกมาแม้แต่น้อย แต่กลับนอนหมอบอย่างว่าง่ายอยู่บนพื้น เชื่องราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง
“ยกเก้าอี้มาให้ข้าตัวหนึ่ง จากนั้นก็จัดกลุ่มคนข้างนอกเข้ามาทีละสิบคน” เธอสั่งการกับพวกเขาที่อยู่ข้างๆ
“ขอรับ” ทุกคนรับคำ คนบางส่วนไปยกเก้าอี้มา บางส่วนยืนเฝ้าอยู่สองข้าง บางส่วนออกไปนอกประตูเมือง…
ฝูงชนที่รออยู่ข้างนอกเมื่อเห็นว่ามีคนจากข้างในออกมา ก็รีบมุงล้อมเข้าไป “พวกข้าเข้าไปได้แล้วใช่หรือไม่”
“เริ่มการคัดเลือกคนแล้วใช่หรือไม่”
ฝูงชนระรัวถามกันให้วุ่น แต่ละคนล้วนจ้องมองไปที่กู่เสียง
กู่เสียงเดินฝ่าฝูงชน มองชายฉกรรจ์คนนั้นที่ลุกขึ้นยืนด้วยเช่นกัน ชายคนนั้นก็คือคนที่นายท่านต้องการตัวตั้งแต่แรก เดาว่าเขาเองก็คงได้ยินข่าวทางนี้จึงได้ตัดสินใจมาเข้าร่วมกับพวกเขากระมัง
“ตามข้าเข้ามาก่อนสิบคน ที่เหลือรอก่อน” กู่เสียงเอ่ย หันไปเอ่ยกับสิบคนข้างกายประโยคหนึ่ง ก่อนจะพาพวกเขาเข้าไป
สิบคนที่เข้าไปข้างในก่อนอดรู้สึกกระวนกระวายไม่ได
