ัครแปะไว้แผ่นหนึ่ง
เมื่ออ่านเนื้อหาในป้ายประกาศ ผู้ฝึกตนไร้สำนักแต่ละคนมีหน้าแตกต่างกันไป ผู้ฝึกวิชามารเหล่านั้นหน้าเคร่งขรึมทันที ไอพิฆาตในดวงตาป่วนพล่าน ส่วนผู้ฝึกตนบางคนกลับมีสีหน้าดีใจ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
“ป้ายประกาศรับสมัครนี่เอง! ดูท่า คำพูดที่เขาพูดวันนั้นเป็นเรื่องจริง เขาต้องการคนจำนวนหนึ่งเพื่อสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งจริงๆ” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้น
คนข้างๆ เขาเหล่มอง เอ่ยว่า “คนคนนั้นดูลึกล้ำยากแท้หยั่งถึง ไม่รู้ว่ามีแผนการอะไร ใครจะไปกล้าเข้าร่วมกลุ่มกับเขา กลายเป็นลูกน้องของเขากัน”
“ไม่ว่าอย่างไรนี่ก็ถือว่าเป็นข่าวดี โดยเฉพาะแค่เขามีพลังที่แข็งแกร่ง เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว”
ผู้ฝึกตนคนนั้นว่า ดวงตาสาดประกายวาบวับ “สามารถทำลายเมืองภูเขานิลแล้วยึดครองเป็นของตนเอง เห็นได้ว่าพลังแข็งแกร่งเพียงใด ยิ่งไปกว่านั้น เหตุการณ์วันนั้นพวกเราก็เห็นแล้ว คนคนนั้น เขาเป็นถึงร่างเทพประทับเชียวนะ!”
“ร่างเทพประทับแล้วอย่างไรเล่า สถานที่อย่างนี้อย่างไรก็ทะลวงขั้นพลังไม่ได้อยู่ดี พลังของพวกเราไม่ขยับมาตั้งกี่ปีแล้วล่ะ” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งพึมพำ
ทุกคนต่างก็เงียบ ไม่มีใครพูดอะไรอีก ก็จริง ในส
