ถานที่ที่ไม่อาจทะลวงขั้นพลังได้อีก ในสถานที่ที่ถูกทอดทิ้งเช่นนี้ พวกเขาทำได้เพียงรอความตาย ไม่อาจพัฒนาพลังได้อีก เมื่อใกล้อายุขัยแล้ว สุดท้ายพวกเขาก็คงต้องพบกับจุดจบแห่งความตายเท่านั้น
“อย่างอื่นไม่รู้ เข้าร่วมกลุ่มกับพวกเขา จะต้องมีอาหารมากพอให้กินอิ่มแน่นอน” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งเลียปาก เงยหน้ามองป้ายที่อยู่เหนือประตูเมืองด้วยดวงตาแวววับ เสียงแฝงกลิ่นอายพลังวิญญาณเปล่งออกจากปากเขาอย่างเร่งร้อนใจ
“ข้าต้องการเข้าร่วมเมืองเฟิ่ง กลายเป็นหนึ่งในคนเมืองเฟิ่ง ให้ข้าเข้าไปเถอะ!”
สองคนที่อยู่บนกำแพงเมืองได้ยินคำพูดที่ถูกตะโกนส่งขึ้นมา มองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะตะโกนลงไป “คนที่ต้องการเข้าร่วมรอข้างล่างสักครู่ นายท่านมีกฎ เมื่อคนมารวมตัวกันได้จำนวนหนึ่งเขาจะมาเลือกคนที่สามารถเข้าร่วมได้ด้วยตนเอง ก่อนหน้านั้น พวกเจ้าไม่ว่าใครก็เข้ามาไม่ได้”
ครั้นได้ยินคำตอบ เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ข้างล่างประตูเมืองต่างประหลาดใจ กลับนึกไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้ ด้วยเหตุนี้ จึงมีบางคนทยอยจากไป บางคนกลับรออยู่ข้างล่าง หาที่นั่งจากนั้นก็นั่งขัดสมาธิเพื่อเฝ้าอยู่อย่างนั้นไม่จากไปไหน
เมื่อเวลาผ่านไปทีละวันๆ ผู้ฝึกตนที่มาเพราะคว
