งมาที่นี่ ก่อนจะมาถึงหน้าเมืองภูเขานิลในที่สุด เดิมคนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดคิดจะเล่นงานพวกเขา แต่ครั้นเห็นว่าในหมู่พวกเขามีเด็กและผู้หญิง ขณะเดียวกันยังมีผู้แข็งแกร่งระดับปราชญ์เซียนคอยกุ้มกันด้วย จึงไม่ได้ลงมือ
“ท่านผู้นำตระกูล พวกท่านมาแล้วหรือ!”
กู่เสียงเข้ามาต้อนรับด้วยความดีใจ เห็นพวกเขามาถึงที่นี่ครบทุกคน จึงฉีกปากยิ้มกว้าง “เมื่อเช้านายท่านยังพูดถึงพวกท่านอยู่ นึกไม่ถึงพวกท่านก็มาถึงแล้ว พวกข้ายังคิดว่าอย่างไรพวกท่านก็น่าจะมาถึงตอนหัวค่ำ”
“ตลอดเส้นทางนี้เงียบสงบ พวกข้าไม่ได้เจออุปสรรคกีดขวางหรืออันตรายใด จึงได้มาถึงก่อนเวลา” ผู้นำตระกูลอธิบาย ครั้นเห็นเมืองภูเขานิลแม้แต่ประตูก็ไม่มี จึงถามว่า “นายท่านสบายดีใช่หรือไม่”
ตอนนั้นกู่เสียงเร่งเดินทางกลับไปกำชับพวกเขาสองสามประโยค ให้พวกเขาตามมาที่นี่ พวกเขายังลังเลใจ นึกไม่ถึงพอเดินทางมาถึงที่นี่ เมืองภูเขานิลจะเปลี่ยนเจ้าของแล้วจริงๆ
“นายท่านสบายดีขอรับ! พวกเราเข้าไปคุยกันข้างใน ไป!”
กู่เสียงว่า เปิดเขตอาคมพาพวกเขาเข้าไป พลางเอ่ยว่า “ประตูเมืองถูกข้าพังตอนนั้น ยังไม่ได้เปลี่ยนใหม่เลย!”
………………………………….
