บคุมสัตว์ร้ายที่ไม่ธรรมดาจริงๆ สัตว์ร้ายตัวอื่นระดับพลังต่ำเกินไปไม่เข้าตานายท่าน มีเพียงสัตว์เทวะขั้นสุดยอดสองตัวนี้ที่นายท่านเก็บไว้ใช้เฝ้าประตูเมือง
ข้าจะบอกพวกเจ้าให้ สัตว์ร้ายสองตัวนี้ถูกนายท่านกำราบจนเชื่องแล้ว ไม่มีคำสั่งนายท่าน มันไม่กล้าทำร้ายพวกเจ้าหรอก” กู่เสียงพาพวกเขาเดินเข้าไปอย่างสง่าผ่าเผย พลางหันไปกำชับสัตว์เทวะขั้นสุดยอดสองตัวนั้น “นี่ล้วนเป็นคนของเรา ดูแล้วจำไว้ให้ดี อย่าได้ทำร้ายพวกเขา”
ทุกคนเห็นก็ตื่นตะลึง สัตว์ร้ายเดิมก็ยากจะกำราบให้เชื่องอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นสัตว์ร้ายระดับสัตว์เทวะขั้นสุดยอดอีก ทว่าเห็นสัตว์ร้ายสองตัวนี้จ้องพวกเขาแวบเดียวก็เดินกลับไปนอนหมอบ พวกเขาต่างก็อดเดาะลิ้นไม่ได้
“น่าเหลือเชื่อจริงๆ…”
ผู้นำตระกูลเฒ่าเห็นอย่างนั้นก็เผยยิ้มชื่นชม “ข้ารู้อยู่แล้ว ยอมรับนายท่านเป็นเรื่องที่ถูกต้อง มีนายท่านอยู่ แม้วันข้างหน้าพวกเราไม่อยู่ คนในตระกูลเขาเราก็จะยังอยู่ดีกินดี”
คนทั้งกลุ่มเดินเข้าไปข้างใน หลังจากเข้ามาก็เห็นว่าในนี้มีพื้นที่กว้างขวางมาก ในเมืองมีเรือนที่สร้างเสร็จแล้ว เพียงแต่นอกจากพวกเขาก็ไม่เห็นใครอื่นอีก
พวกเขาเดินเข้าไปในลานบ้านแห่งห
