นึ่ง เดินมาถึงห้องโถงใหญ่ เห็นเด็กหนุ่มชุดแดงทั้งตัวนั่งอยู่บนที่นั่งเจ้าบ้าน เพียงแต่ หน้าตาของเขาในตอนนี้เหมือนจะต่างจากก่อนหน้านี้
“เขาคือ…”
ผู้นำตระกูลเฒ่ามองเฟิ่งจิ่วอย่างงงงัน แต่กลับเอ่ยปากถามกู่เสียง
“อ้อ! ท่านผู้นำตระกูล ข้าลืมบอกพวกท่าน เดิมทีนายท่านนั้นแปลงโฉมไว้ นี่จึงจะเป็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา” กู่เสียงตบหัวหนึ่งที เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้บอกเรื่องที่นายท่านแปลงโฉมให้พวกเขารู้
“ที่แท้ก็อย่างนี้เอง” ผู้นำตระกูลเฒ่าพยักหัว มองเด็กหนุ่มชุดแดงบนที่นั่งเจ้าบ้านอย่างละเอียด ทว่าครั้นเพ่งมอง ก็อดตะลึงไม่ได้ “ร่างเทพประทับหรือ”
เขาจำได้ว่านายท่านของพวกเขาเป็นเพียงผู้ฝึกพลังเร้นลับ เหตุใดจึงกลายมาเป็นร่างเทพประทับได้
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ถูกต้องแล้ว ข้าเป็นร่างเทพประทับ เพียงแต่กลิ่นอายพลังวิญญาณถูกผนึกไว้ เพิ่งมาปลดผนึกได้ตอนนี้ วรยุทธ์จึงฟื้นคืนกลับมาแล้ว”
ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ผู้นำตระกูลเฒ่าได้สติ พาทุกคนประสานมือคารวะเฟิ่งจิ่วอย่างนอบน้อม “คารวะนายท่าน”
“ล้วนนั่งลงเถิด!” เธอโบกมือ
………………………………….
