ถามเด็กหนุ่มชุดเขียวที่นั่งอยู่บนขนนก
“อ้าว? เจ้าไม่รู้หรือ?” เฟิ่งจิ่วบินผ่านเหนือหัวเขาไปอย่างง่ายดาย ค่อยๆ ไกลออกไป จากนั้นก็ชี้ไปข้างหลังเขาอย่างหวังดี “เจ้าดูทางนั้นก็จะรู้เอง”
ผู้ฝึกวิชามารอึ้ง ได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ชัดเจนขึ้น สัมผัสได้แรงสะเทือนบนพื้นดินรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หัวใจตึงเกร็ง หันกลับไปมอง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง
“คลื่น คลื่นสัตว์ร้าย!”
ทอดมองออกไป เขาเห็นเพียงฝูงสัตว์ร้ายนับร้อยตัวกำลังวิ่งเบียดเสียดกันออกมาจากในป่า สัตว์ร้ายเพศผู้ร่างกายกำยำบางตัวที่วิ่งนำหน้าพุ่งชนต้นไม้ที่ขวางทางจนหัก ตอนที่เห็นต้นไม้หักและล้มลงไป เห็นต้นหญ้าถูกเหยียบจนราบ เห็นสัตว์ร้ายฝูงนั้นกำลังจะวิ่งมาถึงตรงหน้าแล้ว เขากรีดร้องด้วยความตกใจกลับ สาวเท้าออกวิ่งทันที
“คลื่นสัตว์ร้ายมาแล้ว! หนีเร็ว! หนี!”
เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวแฝงด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณกระจายออกไป เพียงแต่เสียงนั้นได้ถูกเสียงคำรามของสัตว์ร้ายกลบจนมิดแล้ว…
………………………………….
