อยฟ้าผืนนี้ จะต้องทำให้สี่จักรพรรดิเซียนแตกตื่นอย่างแน่นอน
“อืม เข้าไปเถอะ!” เฟิ่งจิ่วเอ่ยกับเขา พาเขาเข้าไปในป่าอสูรผ่านอุโมงค์ใต้ดินอีกเส้นหนึ่ง
ห่างออกไปจากที่นี่ไม่ไกลนัก กำลังคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามายังป่าอสูร ผู้ฝึกวิชามารที่เป็นหัวหน้ากลุ่มราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาหยุดฝีเท้า มองรอบๆ อย่างแปลกใจ
“เป็นอะไรไป? มีปัญหาอะไรหรือ?” ผู้ฝึกวิชามารที่อยู่ข้างหลังถาม หันไปมองรอบๆ ไม่ได้รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติใดเลย
“ระวังหน่อย เมื่อกี้ข้ารู้สึกเหมือนมีคลื่นพลังสายหนึ่งสะท้อนออกมา”
ผู้ฝึกวิชามารที่เป็นหัวหน้าเตือน ลอบรู้สึกประหลาดใจลึกๆ ข้างใน หันไปกำชับกลุ่มคนข้างหลัง “ครั้งนี้พวกเราออกมาก็เพื่อเข้าไปล่าสัตว์ในป่าอสูร ทุกคนจงตั้งสติให้มั่น! จะได้ไม่เข้าไปข้างในแล้วร้องไห้หาพ่อแม่!”
มีคนหัวเราะเสียงดังขึ้นมา “ใครมันจะไปร้องไห้ได้น่าอนาถเช่นนั้น? กลุ่มของพวกเรามีพลังต่อสู้แข็งแกร่งกว่ากลุ่มอื่นๆ แม้จะมีใครร้องขอชีวิต ก็คงเป็นกลุ่มอื่นมากกว่ากระมัง”
ได้ฟังเช่นนั้น ทุกคนพากันหัวเราะครืน มีคนเอ่ยขึ้นว่า “น่าแปลก อีกสองกลุ่มออกมาพร้อมกับพวกเรา เหตุใดจึงไม่เห็นพวกเขาเลย?”
“หากไม่อยู่ข้างหน้าพวกเรา ก็คงอยู่ข
