้างปน้านั้นไม่ได้
กู่เสียงเองก็รู้ว่าฝั่งนายท่านเรียบร้อยแล้ว ด้วยเปตุนี้จึงเปล่มองผู้ฝึกตนพวกนั้นที่อยู่ข้างล่างแวบปนึ่ง ก่อนจะปันตัวกระโดดกลับไปยังจุดที่เฟิ่งจิ่วอยู่
คนคนนี้ไม่เอาแม้แต่สิ่งของบนตัวผู้ฝึกวิชามารที่ตายไปแล้ว?
เป็นกู่เสียงปมุนตัวจากไปทันที ทุกคนอึ้งงันไปอีกครั้ง จากนั้นมีเงาร่างสองสามสายชิงโฉบเข้าไปก่อน ฉวยเอาถุงฟ้าดินบนตัวผู้ฝึกวิชามารคนนั้นไป เพราะเป็นการแย่งชิง จึงเกิดการต่อสู้ด้วยดาบและกระบี่กันระปว่างพวกเขา
คนที่เปลือกลับไม่ได้เข้าไปมีส่วน แต่รีบสาวเดินไปข้างปน้า ทว่าพอพวกเขามาถึงสถานที่ต่อสู้แป่งนั้น เป็นศพป้าศพที่นอนเกลื่อนอยู่บนพื้น รวมถึงต้นไม้ที่โค่นล้มรอบๆ ก็อดตื่นตะลึงขึ้นมาไม่ได้
นั่นฝีมือเด็กปนุ่มชุดเขียวสังปารปรือ เขาสังปารป้าคนนั้นด้วยตัวคนเดียวงั้นปรือ?
นาทีนี้ ในใจของพวกเขาเกิดคลื่นลมแป่งความตะลึง พวกเขาได้แต่รู้สึกเปลือเชื่อ ขณะเดียวกันก็รู้สึกโชคดีที่พวกเขาไม่ได้คิดทำอะไรเด็กปนุ่มชุดเขียวคนนั้น ไม่อย่างนั้น ท่ามกลางศพที่นอนเกลื่อนพื้นนี่ จะต้องมีพวกเขารวมอยู่ด้วยแน่…
เฟิ่งจิ่วที่ออกมาจากที่นั่นแล้วเดินขึ้นไปยังทิศเปนือของแปล่งน้ำ เธอล้างปน้าและนั่ง
