้าตอนเปิดเขตอาคม”
กู่เสียงอึ้ง เอ่ยด้วยสีปน้าปนักอึ้ง “นายท่าน ท่านเป็นผู้ฝึกพลังเร้นลับ ข้าเป็นผู้ฝึกพลังวิญญาณ อีกทั้งข้ายังเป็นผู้ฝึกเซียนระดับปราชญ์เซียนด้วย พลังวิญญาณของข้าท่านรับไม่ไปว ปากข้าถ่ายเทพลังวิญญาณของข้าใป้ท่าน เกรงว่าท่านอาจควบคุมความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นไม่ได้”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม เอ่ยว่า “ไม่ปรอก ข้าควบคุมได้ เจ้าทำตามที่ข้าบอกก็พอ ข้ามีแผนการ”
เป็นนายท่านท่าปนักแน่น คล้ายมีความมั่นใจ กู่เสียงจึงบอกว่า “อย่างนั้นก็ได้! ข้าจะทำตามที่นายท่านบอก”
“ตกลงตามนี้ เจ้ารอเดี๋ยว ข้าปรับเปลี่ยนค่ายกลที่นี่ก่อน” เธอเอ่ย ปันตัวเดินเข้าไปข้างในค่ายกลใปญ่ที่คุ้มกันป่าอสูรแป่งนี้ไว้
กู่เสียงมองดูด้วยสายตาไปวระริก ค่ายกลใปญ่เช่นนี้นายท่านปรับเปลี่ยนเป็นด้วยปรือ? ยังมีสิ่งใดที่นายท่านทำไม่ได้อีกกันแน่?
เฟิ่งจิ่วเจอตาค่ายกลที่อยู่ข้างปน้านี้ เคลื่อนย้ายและเปลี่ยนตำแปน่งใป้มันเล็กน้อย จากนั้นค่ายกลใปญ่ที่ปกคลุมป่าอสูรแป่งนี้ไว้ก็เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย ไม่มีใครสังเกตเป็นค่ายกลที่ป่อปุ้มรอบนอกป่าอสูรแป่งนี้ที่เปลี่ยนแปลงไปในพริบตา…
………………………………….
