ของพวกเขาสองคนพลันบีบเกร็ง ก้าวถอยไปข้างหลังอย่างคิดจะหนี
“จะหนีหรือ?” เฟิ่งจิ่วเดินเข้าใกล้สองคนนั้นทีละก้าวๆ เสียงเยือกเย็นดุจมัจจุราชจากขุมนรกเปล่งออกจากปาก “สำหรับคนที่ต้องการเอาชีวิตข้า ข้ามักไม่เคยปรานี ชีวิตสองชีวิตของพวกเจ้า วันนี้ ข้าจะเก็บมันเสีย”
“จะฆ่าพวกข้า? อย่างนั้นก็ต้องดูว่าเจ้ามีปัญญาหรือไม่!”
สองคนนั้นกัดฟัน รู้ว่าอย่างไรก็ต้องสู้ ด้วยเหตุนี้จึงกำกระบี่ในมือแน่น พุ่งออกไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี
“แกร๊ง! ชิ้ง!”
พลังกระบี่ฟาดผ่านไปอย่างเฉียดฉิว เฉือนชุดคลุมของเฟิ่งจิ่ว กระแสพลังอันดุดันกระจายไปในอากาศ จิตสังหารของสองคนนั้นพวยพุ่งออกมาในเวลานี้ ที่ต่างจากก่อนหน้านี้คือ เวลานี้พวกเขาสองคนสู้ด้วยใจที่พร้อมตาย
เพราะพวกเขารู้ดี หากฆ่าคนตรงหน้าไม่ได้ อย่างนั้นคนที่ตายก็ต้องกลายเป็นพวกเขา! ฉะนั้น ในการต่อสู้ครั้งนี้พวกเขาไม่ออมแรงเลยแม้แต่น้อย ทุ่มแรงทั้งหมดเพื่อสังหารศัตรูจนดวงตาแดงก่ำ…
กู่เสียงที่อยู่บนต้นไม้ไม่ไกลมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า รู้สึกเพียงหัวใจบีบเกร็งไปทั้งดวง สองคนนั้นมุ่งสังหารทุกกระบวนท่า เค้นพลังทั้งหมดที่มีออกมา เกรงว่านายท่านคงจะ…
………………………………….
