ตอนที่ 2285 พากู่เสียงไปด้วย
“ใช่แล้วนายท่าน พวกข้าอยู่ที่นี่หากไม่ออกไปก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ ท่านเก็บไว้เองเถอะ!” ชายชราอีกคนเสริมทับ
เฟิ่งจิ่วยิ้ม เอายาพวกนั้นใส่มือผู้นำตระกูล อธิบายว่า “ของพวกนี้ข้ามี ให้พวกท่านเก็บไว้ ก็เก็บไว้เถอะ! จำไว้ให้ดีเล่า ระหว่างนี้ไม่ต้องออกไปล่าสัตว์แล้ว พักฟื้นร่างกายให้หายดีก่อน รอข้ากลับมา”
ผู้นำตระกูลรับยาพวกนั้นไว้ เนิ่นนานจึงค่อยพยักหน้า “ได้ พวกข้าฟังนายท่าน นายท่านอยู่ข้างนอกลำพัง จะต้องระวังตัวให้มาก”
ขณะเอ่ย ผู้นำตระกูลยังคงรู้สึกว่าไม่เหมาะสม จึงกล่าว “นายท่าน เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ให้กู่เสียงไปกับท่าน ทำอย่างนี้หากท่านมีเรื่องอะไรจะได้คอยช่วยเหลือท่านได้”
ชายฉกรรจ์คนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า เอ่ยว่า “นายท่าน ผู้นำตระกูลพูดถูก ให้ข้าออกไปกับท่านเถอะ! จะได้คอยช่วยเหลือท่านได้”
เฟิ่งจิ่วครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนตอบว่า “ก็ดีเหมือนกัน อย่างนั้นก็ให้เขาออกไปกับข้าก็แล้วกัน!” เธอรับคำยิ้มๆ
เพราะไม่เร่งรีบออกเดินทาง เฟิ่งจิ่วจึงพักที่นี่ก่อน ประมาณสองวันต่อมาจึงค่อยออกไปพร้อมกับกู่เสียง…
ระหว่างทาง ทั้งสองเดินเคียงไหล่ กู่เสียงมองนายท่านที่เดินทอดน่องอย่างสบายใจ
