่นเสียง เบิกตากว้างจ้องเธออย่างไม่อยากเชื่อ ร่างกายเซถอยไปข้างหลัง สุดท้ายก็ล้มลงไปข้างหลัง กระตุกสั่นอยู่ไม่นานก็ตายไป
เห็นผู้ฝึกวิชามารคนนั้นตายไป อีกหนึ่งคนที่เหลือตกตะลึง หันไปมองเฟิ่งจิ่วด้วยความหวาดกลัว รีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว ตีลังกาครั้งหนึ่ง หมายจะหนีเข้าไปในป่า
กู่เสียงเห็นอีกฝ่ายคิดหนี ถือกระบี่ในมือไล่ตามไป กลับได้ยินเสียงของเฟิ่งจิ่วดังมา
“ไม่ต้องตาม”
เขาหันกลับไปมอง เห็นเพียงมือข้างหนึ่งของนายท่านง้างสูง ธนูแหลมสองลูกหมุนคว้างอยู่กลางฝ่ามือของเธอ ก่อนจะพุ่งตามผู้ฝึกวิชามารคนนั้นไปพร้อมกับกลิ่นอายพลังเร้นลับอันแข็งแกร่ง
เขาเพียงกะพริบตาครั้งเดียว ก็เห็นธนูแหลมสองลูกนั้นพุ่งทะลุร่างกายของผู้ฝึกวิชามารคนนั้น จากที่ไกลๆ มองเห็นเพียงเลือดสีแดงสดสาดกระเซ็น ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นล้มคะมำพื้น จากนั้นก็แน่นิ่งไป…
กู่เสียงมองภาพนั้นด้วยความตะลึงอ้าปากค้าง ก่อนหันกลับไปมองเฟิ่งจิ่วอย่างเหลือเชื่อ “นะ นายท่าน?” เขาเป็นเพียงเทพนักรบมิใช่หรือ? ทะ ทำไมร้ายกาจขนาดนี้? อีกฝ่ายแม้เป็นผู้ฝึกวิชามาร แต่ก็เป็นผู้ฝึกวิชามารระดับปราชญ์เซียน เหตุใดหลบธนูสองลูกนั้นไม่ได้เล่า?
“ยังมัวอึ้งอะไรอยู่?” เ
