ต่อ เพียงตามเขาไปเงียบๆ
กระทั่งมาถึงที่แห่งหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างหน้าหยุดเดิน หันไปส่งสัญญาณให้สองคนข้างหลัง
สองคนนั้นมองไปข้างหน้า เห็นเพียงในป่าข้างหน้ามีหมูป่าหนังดำซึ่งเป็นสัตว์ร้ายระดับสามตัวหนึ่งกำลังเดินไปเดินมาอยู่ตรงนั้น ทันทีที่พวกเขาเห็นมัน พวกเขารีบเอามือกดอาวุธที่เอวเตรียมลงมือ
ครั้นเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขา เฟิ่งจิ่วหันกลับไปมองพวกเขาแวบหนึ่ง ยักคิ้วถามว่า “พวกเจ้าทำอะไร?”
สองคนนั้นตะลึง “ล่าสัตว์ร้ายอย่างไรเล่า!”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ต้องลงไม้ลงมือเสียที่ไหน? พวกเจ้าดูข้านี่”
สองคนนั้นเห็นเพียงเขาหยิบของสิ่งหนึ่งออกมา จากนั้นก็จุดชนวนเหลือทิศลม ควันสีเขียวลอยคลุ้งไปทั่วผืนป่า
เหยื่อที่ถูกเฟิ่งจิ่วหมายตาไว้ ยังคงเดินไปเดินมาอย่างไม่รู้สึกตัว บ้างก็เดินไปเดินมาอยู่ในป่า บ้างก็หมอบหลับอยู่บนพื้น เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เห็นเพียงสัตว์ร้ายที่กำลังเดินไปเดินมาพวกนั้นจู่ๆ ก็ล้มลงไปอย่างอ่อนแรง และเหล่าสัตว์ร้ายที่เดิมทีหมอบหลับอยู่ก็เริ่มส่งเสียงครวญคราง
สองคนนั้นมองดูจนปากอ้าตาค้าง เพื่อล่าสัตว์ร้าย พวกเขาทำเอาจนบาดเจ็บไปทั้งตัว คราวนี้ติดตามเจ้านายคนใหม่ออกมา ไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อยก็
