งก็อดกลั้นหายใจไม่ได้
พลังของพวกเขาแม้จะไม่เลว แต่เวลาในร่างกายล้วนบาดเจ็บไม่น้อย อีกทั้งเรี่ยวแรงที่ใช้ไปก็ไม่อาจฟื้นกลับมาได้ในระยะเวลาสั้นๆ นี้ หากจะสู้กับอสูรเขาเดียวระดับเจ็ดจิรงๆ เกรงว่าจะต้องเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมาก
ทว่า ขณะที่พวกเขากำลังตั้งท่าระวังตัวอย่างเต็มที่ กลับเห็นอสูรเขาเดียวที่อยู่ข้างนอกจู่ๆ ก็หันหลัง มันมองไปรอบๆ พ่นกลิ่นอายพลังสองสายออกจากจมูก ท่าทางเหมือนลนลานอยู่ไม่สุข
คนในเขตอาคมนิ่งอึ้ง “อสูรเขาเดียวนี่เหมือนจะ…” ยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นสามคนที่กำลังเดินกลับมาจากที่ไม่ไกล
“พวกเขากลับมาแล้ว!”
พวกเขาร้องขึ้นอย่างดีใจ เห็นสามคนนั้นกลับมา ขณะกำลังจะตะโกนบอกให้พวกเขาระวังอสูรเขาเดียวตัวนั้น กลับเห็นนายท่านกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ ส่วนอีกสองคนที่เดินขนาบซ้ายขวามาแยกกันล้อมอสูรเขาเดียวตัวนั้นไว้
“พวกเจ้าซ้อมมือหน่อยก็แล้วกัน! ด้วยพลังของพวกเจ้า จัดการอสูรเขาเดียวตัวนี้ไม่น่าจะเป็นปัญหา” เฟิ่งจิ่วแนะนำ นั่งดื่มสุราอยู่บนต้นไม้ด้วยท่าทางผ่อนคลาย เหล่มองอสูรเขาเดียวระดับเจ็ดที่อยู่ข้างล่างแวบหนึ่ง
สองคนนั้นรับคำ เผยอาวุธของพวกเขาออกมา พริบตาเดียวก็พุ่งจู่โจมอสูรเขาเดียวระดับ
