ชรามองเฟิ่งจิ่วครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยว่า “นายท่าน ที่จริงพวกข้าถูกตระกูลศัตรูทำร้ายจนทำให้ต้องเข้ามาอยู่ในนี้ พวกข้าเป็นตระกูลเร้นลับตระกูลหนึ่ง ปีนั้นตอนที่ถูกดูดเข้ามาในนี้ นอกจากพวกข้า ยังมีลูกและภรรยาของพวกข้าด้วย ด้วยเหตุนี้ อยู่ในนี้นอกจากต้องหาเลี้ยงตนเองแล้ว ยังต้องเลี้ยงลูกและภรรยา และปกป้องพวกเขาด้วย”
“เอ๋?”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาด้วยความประหลาดใจ “พวกเจ้าเป็นตระกูลเร้นลับหรือ ยังมีลูกและภรรยาเข้ามาด้วย?” เธอประหลาดใจ นึกไม่ถึงจริงๆ จากที่เธอรู้ ในนี้ส่วนมากเป็นคนชั่วและผู้ฝึกวิชามาร เด็กน้อยนั้นไม่ค่อยพบเห็น แต่หากเป็นตระกูลเร้นลับจริงๆ อย่างนั้นหากพวกเขามีลูกและภรรยาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
“ใช่ นอกจากลูกและภรรยาของพวกเรา ยังมีคนในตระกูลอีกจำนวนหนึ่งด้วย” ชายชราอธิบาย
เธอปิดฝาน้ำเต้าแล้วเก็บ ก่อนถามว่า “พวกเจ้ามีกันทั้งหมดกี่คน? อยู่ในนี้คนอื่นไม่มีใครรู้หรือ?” ด้วยพลังของพวกเขาจะรอดชีวิตมาจนถึงตอนนี้ไม่ใช่ปัญหา แต่หากพวกเขายังมีลูกและภรรยาด้วย อย่างนั้นหากถูกผู้ฝึกวิชามารหรือผู้ฝึกตนที่จิตใจชั่วร้ายพบเข้า จะรอดไปได้คงเป็นเรื่องยากแล้ว
“รวมพวกเราแล้ว ทั้งหมดก็มีสามสิบเก