ผู้ฝึกพลังเร้นลับระดับเทพนักรบด้วย
พลังต่อสู้ของผู้ฝึกพลังเร้นลับด้อยกว่าผู้ฝึกพลังวิญญาณ แต่เหตุใดคนเช่นนี้ ทั้งที่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ก็ทำให้ฝูงสัตว์ร้ายกระหายเลือดตกใจจนถอยหนีได้?
“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงช่วยพวกเรา?”
ชายชราในกลุ่มอดทนต่อความเจ็บปวดจากบาดแผลบนตัว ประคองผู้ฝึกตนที่ถูกกัดต้นขาข้างๆ แหงนหน้ามองเด็กหนุ่มชุดเขียวบนต้นไม้ พลางถาม
เฟิ่งจิ่วกระโดดลงมาจากต้นไม้ ทิ้งตัวลงบนพื้นอย่างเบาเท้า เธอสาวเดินมาอย่างเชื่องช้า กวาดมองพวกเขาที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลท่าทางเหนื่อยล้า เอ่ยว่า “พวกเจ้าทุกคน หากข้าไม่ยื่นมือมาช่วย พวกเจ้าจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยแน่นอน”
ได้ฟังเช่นนั้น พวกเขามองหน้ากัน ก่อนที่ชายชราจะถาม “เจ้ามีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถิด”
“ง่ายมาก ข้ากำลังขาดคน ข้าช่วยพวกเจ้า ต่อไปพวกเจ้าก็ต้องฟังคำสั่งข้า รับข้าเป็นนาย เป็นอย่างไร?” อีกฝ่ายตรงไปตรงมา เธอจึงบอกจุดประสงค์ของตนเองออกมาตรงๆ เช่นกัน
ครั้นได้ฟัง พวกเขานิ่งอึ้งเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้รับปากทันที แต่ถามอย่างลังเลเล็กน้อย “เจ้าจะให้พวกข้าทำอะไร?”
“ย่อมต้องฆ่าคนอยู่แล้ว”
เธอตอบอย่างมีนัยแฝง มองพวกเขาแวบหนึ่ง ว่าต่ออีก “แน่นอน พวกเจ้าจะปฏิเ
