ขวดนั้นค่อยๆ ใหญ่ขึ้นอยู่กลางฝ่ามืออีกข้างของเธอ
เธอเปิดฝาน้ำเต้า โยนมันขึ้นไปเหนือหัว เห็นเพียงน้ำเต้าเปล่งแสงเรืองรองแห่งพลังเร้นลับ จากนั้นประกายแสงนั้นก็กระจายไปทั่ว กระแสพลังรอบๆ กระเพื่อมไหว ราวกับถูกน้ำเต้าดูดเข้าไป
เฟิ่งจิ่วมองน้ำเต้า ประหายมืดหม่นพาดผ่านดวงตา เธอเองก็เพิ่งเคยใช้เป็นครั้งแรก ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างพี่สาวคนนั้นของเธอบอกไว้หรือไม่?
“วูบ!”
น้ำเต้าขวดนั้นหมุนวนดูดอากาศโดยรอบ พริบตานั้น เธอเห็นเพียงใบไม้รอบๆ ปลิวไหว เหมือนมีบางอย่างถูกดูดเข้าไปในน้ำเค้า จากนั้นเสียงกรีดร้องโหยหวนและตกใจก็ดังตามมา เสียงนั้นทั้งเล็กแหลมและเย็นยะเยือกชวนขนลุก ดังเป็นจังหวะสูงต่ำไม่เท่ากันก้องไปทั้งผืนป่า เธออดหรี่ตาไม่ได้
ท่ามกลางค่ำคืน ภายใต้การทำงานของน้ำเต้า วิญญาณที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดรอบๆ มาโดยตลอดค่อยๆ ปรากฏตัว เงาร่างแต่ละร่างปรากฏเลือนราง เดี๋ยวมาเดี๋ยวหาย เพียงแต่ยามนี้พวกมันกลับกำลังหนีกันอย่างเตลิดเปิดเปิง
………………………………….
