คนที่รู้จักสองคนนี้ต่างรู้ดี ใครที่ไปกับพวกเขาล้วนไม่เคยได้กลับมา
เห็นคนที่นั่งอยู่รอบๆ ไม่มีใครรับคำ สองคนนั้นลุกขึ้นยืนมองหน้ากัน หนึ่งในนั้นเผยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้า กวาดสายตามองทุกคนแวบหนึ่ง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ชายหนุ่มชุดเขียวที่อยู่บนต้นไม้เพียงลำพัง
ทั้งสองพยักหน้าให้กัน สาวเดินไปหยุดใต้ต้นไม้ ตะโกนเรียกชายหนุ่มชุดเขียวบนต้นไม้ “เฮ้ย! เจ้าไปกับพวกข้า”
คนอื่นๆ ที่เห็นอย่างนั้นแหงนหน้ามองขึ้นไปบนต้นไม้อย่างสงสัย ที่คิดจะพาชายหนุ่มชุดเขียวคนนี้ไป? พวกเขาเอ่ยปากชวน เดาว่าชายชุดเขียวคงหนีไม่พ้นแล้ว
ผู้ฝึกวิชามารบางคนมองอย่างนึกสนุก ในตามีประกายตื่นเต้นกระหายเลือดเหมือนกำลังรอดูฉากสนุก พวกเขาจินตนาการได้เลยว่าจุดจบของชายชุดเขียวคนนั้นจะเป็นอย่างไร
เพราะผู้ฝึกวิชามารสองคนนั้นเอ่ยปากชวนแล้ว เช่นนั้นแม้จะไม่ตายในป่าอสูร ก็จะต้องถูกฆ่าระหว่างทางกลับมาอย่างแน่นอน หากไม่ยอมตามไป อย่างนั้น เขาก็จะต้องตายตั้งแต่ตอนนี้!
และไม่ว่าเขาจะเลือกอะไร สุดท้ายก็ต้องตายอย่างหนีไม่พ้นอยู่ดี
เฟิ่งจิ่วที่อยู่บนต้นไม้เหล่มองสองคนข้างล่างแวบหนึ่ง นัยน์ตาไหวระริก ก่อนถามพวกเขาว่า “ให้ข้าไปป่าอสูรกับพวกเจ้า?”
“ใช
