้างล่าง เอ่ยว่า “เรื่องนี้ก็ละไว้ก่อนชั่วคราว พวกเจ้าไปตามหาชายฉกรรจ์ที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้า เจอตัวแล้วก็พาเขากลับมา ข้ากลับอยากรู้ เขาขึ้นไปสูงขนาดนั้นได้อย่างไร?”
“ขอรับ” ผู้ฝึกวิชามารตอบรับคำ ก่อนจะถอยออกไป
ที่อื่นๆ ก็ได้รับข่าวแล้วเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ ด้วยความประหลาดใจและสงสัย พวกเขาเองก็ส่งคนออกไปตามหาชายฉกรรจ์ที่มีรอยแผลเป็นบนหน้า อยากพาเขากลับไปสอบถาม ดูว่าเขามีอะไรพิเศษตรงไหน
แต่ทว่า ผู้คนที่นี่เริ่มออกตามหาเฟิ่งจิ่วไปทั่วทุกสารทิศ ขณะที่มวลชนเคลื่อนไหวออกตามหาอย่างบ้าคลั่ง เฟิ่งจิ่วกลับกำลังฝึกวรยุทธ์อยู่ในห้วงมิติ ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอกเลยแม้แต่น้อย…
ในอีกด้าน เมืองน้อยนที หอยาสวรรค์
ตอนที่จดหมายรายงานความปลอดภัยของเฟิ่งจิ่วส่งมาถึงหอยาสวรรค์ กวนสีหลิ่นกับโม่เฉินกำลังนั่งคุยธุระอยู่ในลานข้างหลังหอยาสวรรค์
หลังจากเหลิ่งหวาได้รับจดหมาย ก็ส่งจดหมายไปให้กวนสีหลิ่นที่ลานข้างหลัง “นี่เป็นจดหมายที่นายท่านสั่งให้คนส่งมาจากสาขาย่อยของวังกำเนิดสวรรค์ที่เมืองธาราภูมิ”
กวนสีหลิ่นได้ยินเช่นนั้นก็หันมองโม่เฉิน รับของไปแล้วแกะลายน้ำข้างบนออก จากนั้นก็เปิดอ่าน เมื่ออ่านอักษรที่เขียนอยู
