ตอนที่ 2256 ออกไปไม่ได้
คนพวกนั้นมองเธอเดินไกลออกไปทีละก้าวๆ ฝีเท้าไม่เร็วหรือช้าเกินไป ค่อยๆ หายลับไปในความมืดยามกลางคืน เพียงแต่ แม้ว่าเธอจะมีรูปโฉมงดงาม พวกเขาเองก็ตะลึงในความงาม แต่สุดท้ายกลับไม่มีใครทำอะไร
เพราะเมื่อเธอจากไป กลิ่นอายอันเยือกเย็นที่ปกคลุมพวกเขาอยู่ก็หายไปเช่นกัน ในสถานที่เช่นนี้ ภูตผีเหล่านั้นไม่ได้ต่อกรด้วยง่ายเหมือนที่อื่น และก็เพราะมีความกังวลนี้ พวกเขาจึงไม่กล้าลงมือส่งเดช แม้ว่าผู้หญิงชุดแดงนั่นจะทำให้หัวใจของพวกเราร้อนรุ่ม อยากจะกระโจนเข้าใส่แทบขาดใจ แต่สุดท้ายยังเอาชนะความปรารถนาในใจได้อย่างมีสติ
คนที่รอดชีวิตในนี้ได้ แต่ละคนล้วนรู้วิธีการเอาชีวิตรอดเป็นอย่างดี เหล่านั้นที่ไม่ควรไปมีเรื่องด้วย หรือที่ดูแล้วพวกเขาไม่มีปัญญาสู้ได้ ก็ไม่ควรพยายามจะไปมีเรื่องด้วย ไม่อย่างนั้น พวกเขาอาจต้องชดใช้ด้วยชีวิตของตนเอง
หลังจากเดินผ่านจุดนั้นมาประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบจั้ง เฟิ่งจิ่วหยุดเดิน เธอหันกลับไปมองข้างหลังแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด จากนั้นก็หยิบแกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงออกมาจากห้วงมิติ
สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ไม่ว่าที่ใดก็ล้วนส่งไปได้ ที่นี่แม้ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน แต่ขอเพียงยังอยู่บนผืน
