งถอยไปหลายจั้ง
มันหรี่ดวงตาอันโหดเหี้ยมชั่วร้าย จ้องมองผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าหญิงชุดแดง น้ำเสียงเยือกเย็นแฝงแววกระหายเลือด “เจ้าเป็นใครอีก!”
อี้ซิวหรานถือกระบี่ในมือพาดขวางไว้ตรงหน้า สายตาคมปลาบจ้องปีศาจเลือด “เจ้าจับใครข้าไม่สน แต่หากเป็นนาง เจ้าแตะต้องไม่ได้”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาสายตาไหวระริก เลื่อนสายตาออกไปมองที่ปีศาจเลือด วรยุทธ์ระดับผู้อาวุโสเซียน หนำซ้ำยังเป็นผู้ฝึกวิชามารที่พัฒนาวรยุทธ์ด้วยการดูดกินเลือด วิธีการโหดเหี้ยม มีประสบการณ์ต่อสู้ หากสู้กับอี้ซิวหรานขึ้นมา อาศัยแค่อี้ซิวหรานคนเดียวยากจะล้มมันได้
สิบจอมมารภายใต้อาณัติของจอมมารปีศาจ แต่ละตนล้วนมีวรยุทธ์ที่ไม่ธรรมดา ไม่แปลกใจเลยที่แม้จะมีสี่สำนักเซียนใหญ่คอยกำราบปราบปราม แต่ผู้ฝึกวิชามารตนนี้ก็ยังกล้ากำเริบอย่างนี้
ในขณะที่เธอกำลังครุ่นคิด เจ้าเมืองลู่กับต้วนเยี่ยถือดาบจู่โจมเข้าไปอีกครั้ง มือที่กำกระบี่ของอี้ซิวหรานพลิกหมุน ประกายกระบี่เส้นหนึ่งพาดผ่าน ก่อนจะพวยพุ่งออกไป
เงาร่างสี่เงาต่อสู้กันอยู่กลางอากาศ ผู้ฝึกตนคนอื่นไม่กล้าเข้ามาอีก แต่กลับไม่มีใครจากไป พวกเขาเฝ้าระวังอยู่รอบๆ ด้านล่าง และเพื่
