อให้เธอ พร้อมกับเอ่ยว่า “ภูตหมอ เชิญนั่งๆ”
ลู่ซีเหยียนกับหร่วนหรูที่เห็นได้แต่ประหลาดใจ ภูตหมอเฟิ่งจิ่ว? หรือว่าภูตหมอมีชื่อเสียงมากหรือ? เหตุใดพวกนางสองคนจึงไม่รู้เลย?
ผู้ฝึกตนคนอื่นเห็นแล้วก็ไม่เข้าใจ ลึกๆ ข้างในเกิดความไม่พอใจ ด้วยเหตุนี้จึงมีคนเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าเมืองลู่ ไม่แนะนำแม่นางท่านนี้ให้พวกเรารู้จักหน่อยหรือ?”
แม้แต่กับพวกเขา ยังไม่เห็นว่าเจ้าเมืองลู่จะเกรงอกเกรงใจถึงเพียงนี้ ผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงคนไร้วรยุทธ์ เหตุใดจึงได้รับการปฏิบัติที่พิเศษจากเจ้าเมืองลู่ได้?
“มาๆ สองท่าน เชิญนั่ง” เจ้าเมืองลู่ยิ้มเชิญชวนให้พวกเขานั่ง ครั้นทุกคนนั่งประจำที่แล้ว จึงแนะนำพร้อมกับรอยยิ้มว่า “ทุกท่านรู้จักเซียนต้วนอยู่แล้ว ส่วนท่านนี้ก็คือภูตหมอเฟิ่งจิ่ว”
ภูตหมอเฟิ่งจิ่ว? ใครกัน? ผู้หญิงคนนี้เป็นหมองั้นหรือ?
นึกมาถึงตรงนี้ สีหน้าของแต่ละคนแตกต่างกันไป ล้วนจ้องมองผู้หญิงตรงหน้า หญิงสาวที่หน้าตางามล้ำผู้นี้เป็นหมอ? เป็นแค่หมอธรรมดาคนหนึ่ง เหตุใดจึงมาที่นี่ได้? หรือว่าเรื่องที่จับผู้ฝึกวิชามาร นางจะยังช่วยอะไรได้ด้วยหรือ
มีคนหัวเราะดูแคลน “เจ้าเมืองลู่ แม่นางท่านนี้ไร้กลิ่นอายพลังวิญญาณ เป็นคนธรรมดากระมัง?”
