ำกัดจริงๆ!”
“สหายต้วนเองก็คงมาเพราะเรื่องผู้ฝึกวิชามารนั่นกระมัง? ข้าว่าแล้ว ในเมื่อสหายต้วนเป็นคนของสำนักเมฆาหยก ประจวบเหมาะกับผ่านทางมาที่นี่ จะต้องไม่นิ่งดูดายอย่างแน่นอน”
“ถูกต้องแล้ว สำนักเมฆาหยกเป็นหนึ่งในสำนักเซียนใหญ่ สหายต้วนมีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ มีท่านอยู่ที่นี่ ผู้ฝึกวิชามารจะต้องอกสั่นขวัญหายไม่กล้าออกมาอีกเป็นแน่”
ทุกคนสลับกันพูดคนละประโยคสองประโยค ต้วนเยี่ยจึงขมวดคิ้วกล่าว “ทุกท่าน ข้ายังมีธุระ ขอตัวก่อน” เขาหันตัวจะไป แต่กลับไม่เห็นลู่ซีเหยียนแล้ว เห็นเพียงหร่วนหรูยืนอยู่มุมหนึ่งที่ด้านหลัง จึงเดินไปหา
“นางเล่า?” เขาขมวดคิ้วถาม
“อาจารย์ต้วน ซีเหยียนไปเชิญท่านพ่อของนางแล้ว” หร่วนหรูรีบตอบ
“ไม่ได้ถามถึงนาง” ต้วนเยี่ยหน้าดำคร่ำเครียด สายตากวาดมองรอบๆ ก็ไม่เห็นเงาร่างของเฟิ่งจิ่ว
เห็นต้วนเยี่ยหน้าเครียด นางอึ้งงันถอยหลังไปหนึ่งก้าว ตอบเสียงเบาๆ ว่า “ภูตหมอข้าเองก็ไม่รู้ เมื่อครู่พวกเขาต่างก็เบียดเสียดกันเข้ามา ข้าจึงถอยไปยืนข้างๆ จากนั้นกว่าจะได้สติ ก็ไม่เห็นภูตหมอแล้ว”
ต้วนเยี่ยกำลังจะไปตามหา ก็ได้ยินเสียงของลู่ซีเหยียนดังมา
“ท่านพ่อ เขาก็คืออาจารย์อาต้วนเจ้าค่ะ”
ต้วนเยี่ยหันกลับไป ก็
