ตอนที่ 2233 สหาย
“สาเกของพวกท่านไม่ขายข้างนอกหรือ?” ต้วนเยี่ยถาม
เถ้าแก่ยิ้มตอบ “ใช่แล้ว สุราในหอของเราดื่มได้เพียงในนี้ ไม่ขายออกไปข้างนอก”
“หากแลกด้วยสิ่งของเล่า?” เฟิ่งจิ่วถาม เขย่าถ้วยสุราในมือไปมา
เถ้าแก่ชะงัก “เรื่องนี้…ไม่เคยมีก่อน ข้า…” เขายังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกตัดบทก่อน
“เถ้าแก่” เสี่ยวเอ้อร์วิ่งมา ถึงแขนเสื้อของเขา ก่อนกระซิบข้างหูเขาสองสามประโยค
ฟังจบ เถ้าแก่ตื่นตกใจ หันไปมองผู้หญิงชุดแดงหน้าตางดงามแวบหนึ่ง ยิ้มเอ่ยว่า “ที่แท้แม่นางก็เป็นสหายของนายท่านข้า นายท่านกำชับแล้ว มอบให้แม่นางสองไห” เอ่ยจบ ก็หันไปกำชับเสี่ยวเอ้อร์ “เจ้าไปเอาสุราในห้องเก็บสุรามาสองไห”
“ขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์รับคำ จากนั้นก็รีบวิ่งออกไป
เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว “สหาย? นายท่านของเจ้าเป็นใคร?” เหตุใดเธอไม่รู้ว่าตนเองรู้จักคนอย่างนี้ด้วย?
ต้วนเยี่ยชำเลืองมองเฟิ่งจิ่ว ลอบคิดในใจ ไม่ต้องเดาก็รู้ คนคนนี้ต้องเป็นผู้ชายแน่
ลู่ซีเหยียนกับหร่วนหรูที่ฟังอยู่พลันตะลึง พวกนางล้วนเป็นคนในเมือง ย่อมรู้กฎห้ามขายสุราข้างนอกของหอไป๋เซียงแห่งนี้ แม้เป็นคนมีหน้ามีตาในเมืองมาขอซื้อ สุรานี้ไม่ขายให้ก็คือไม่ขายให้จริงๆ ยิ่งไม่ต้องพูด
